Ik heb het overleefd, een maand geen drank.

Toen we terugkwamen van onze zomervakantie, verzon ik dat ik -na bijna drie weken lang elke dag wijn gedronken te hebben- best wel eens een maandje loos kon leven. Ik drink al mijn hele volwassen leven elk weekend. Tijd om eens te kijken hoe dat me zou bevallen.

Doordeweeks alcohol drinken, daar ben ik jaren geleden al mee gestopt. Omdat ik a) net als alle andere oude hekken slecht slaap als ik gedronken heb. Ook al is het maar één glas. Ik val als een blok in slaap, word wakker na een uur of drie en de rest van de nacht lig ik naar het plafond te staren. Zeer frustrerend. Reden b was om eens te kijken wat geen wijn op mijn gewicht zou doen.

Ik heb het vier weken minus twee dagen volgehouden. Afgelopen zaterdag ben ik gezwicht en heb ik wat roséetjes en rode wijn gedronken. Gewoon, omdat ik er zin in had. En omdat ik ongelofelijk de schijt erin had dat ik al drie weken aan het tobben was met mijn hoofd. Troostwijn.

Oké, oké. En ik heb één keer gesmokkeld. Toen ik een redactieetentje had met de dames van HVD. We aten tapas en naar mijn weten moeten tapas ook zwemmen. Tapas zonder wijn vind ik net zoiets als droog brood. Dus ik bestelde -met enig gevoel van falen- een Merlot. En nog eentje. En een fluitje op het terras. Om daarna weer keurig twee weken lang mezelf droog te leggen.

Hoe is het me afgegaan? Mij, als notoire wijndrinker met een man die een soort feeder is?

Heel erg goed moet ik zeggen.

Manlief heeft zich keurig gedragen, heeft niet lopen pushen. Een enkele keer vergiste hij zich en vroeg of ik een drankje wilde. Maar na een hertendodende blik van mijn kant, bracht hij me een glas water. Mineraal water zelfs. Doe eens gek. Hij vond het ongezellig, maar heeft dat niet achtenzestig keer gezegd. Ik had hem namelijk van te voren gewaarschuwd dat vooral niet te doen. Als íéts irritant is, zijn het pushende mensen. Heeft u al eens een dieet gevolgd? Is het u opgevallen hoeveel mensen je dan ineens ongezellig vinden omdat je geen taart wilt? Of de toastjes afslaat? Alsof je ineens een heel ander persoon bent of zo?

Qua gewicht ben ik nu twee kilo lichter dan toen ik begon aan de zelfopgelegde drooglegging. Persoonlijk denk ik niet dat het door het laten staan van drank is. Indirect echter wel, want met het skippen van de VrijMiBo at ik dus ook geen bakje olijven leeg. Kwamen er geen nootjes of chips op tafel en kon ik de meeuwen blij maken met een trommel oudbakken toastjes. Ook op zaterdagen gingen we gewoon meteen aan tafel. Niks eerst nog even een aperitiefje. Of twee. Met bijbehorende garnituur.

Concluderend heeft het me geen enkele moeite gekost.

En tóch ga ik er niet mee door.

Want een lekker stukje vis of een mooie entrecote, smaken toch lekkerder met wijn, dan zonder.

De vrouwen van HVD (minus twee) in Breda.

40 thoughts on “Ik heb het overleefd, een maand geen drank.

  1. Zou ik ook weer eens moeten doen!

    Andere jaren dronk ik in navolging van mn vader in de maand januari geen druppel.
    Dit jaar kwam het er niet van.
    Toch vind ik het ergens n fijn gevoel dat ik het zonder wijn ook leuk kan hebben!

  2. Ken je dilemma, maar de omgeving blijkbaar niet.
    Die vind het pas echt gezellig als je net al hun het zelfde doet.
    Maar gewicht en een normaal leven is voor sommige lastiger te combineren dan mensen die dat probleem niet hebben. Hans

  3. Dit stukje, heerlijk om te lezen! Je steekt soms de draak met ‘wat niet mag’ en relativeert meteen de ‘ongezonde’ dingetjes die het leven van een mens juist gezelliger en wat frivoler maken in het dagelijks hectisch leven. Ik heb er weer ontzettend van genoten en hoop dat jij ontzettend geniet van je glaasje wijn.

  4. Bij ons gaat er in een weekend ook één fles wijn doorheen. Ik krijg meestal hoofdpijn van (goedkope) wijn en drink dus al sowieso niet veel. Ik vind dat best jammer, maar zonder gaat mij aardig af. Als alternatief voor water zou je ook Crodino kunnen nemen met veel ijs en een schijf sinaasappel. Ziet er niet zo truttig uit en is best lekker. Ook lekker met prosecco trouwens….

  5. Hm tja. Als notoire weinigdrinker die al een heel wild jaar had met anderhalve rosé in de zomer bij een BBQ en een klein glaasje bubbels met oud en nieuw, kan ik hier weinig zinnigs op zeggen :). Na de transplantatie is alcohol al helemaal een no go. Daar heb ik echt nul moeite mee.
    (Veel erger is dat ik de gerookte zalm ook moet laten staan! :))
    Ik vind stiekem wel dat een glaasje wijn tegenwoordig erg gewoon is en dan echt bij zo ongeveer alles. Lunch met collega’s? Glaasje wit erbij. (Lunch he! En daarna nog gewoon werken.) Kind ophalen bij speelvriendinnetje en nog even kletsen? Komt de vraag of je een wijntje wilt. Alleen die verkleinwoorden al. Wijntje. Glaasje. Ik kan er echt met verbazing naar kijken.
    En dat ‘gezellig’ snap ik gewoon niet. Ik ben ook enorm gezellig zonder wijn of taart of toastje gerookte zalm… 😉 Jammer dat anderen dat niet snappen. Zelfs toen mijn vader lang geleden cold turkey stopte met roken – en hij rookte véél – konden mensen het niet laten om over ‘gezellig’ te beginnen en boden hem een sigaret aan. Grrrrr. Hij is niet gezwicht en dat vond ik heel knap. Maar hij ergerde zich er wel groen en geel aan. En zei er ook wat van maar ze gingen gewoon door. Zó stom.

    En verder ben ik heel erg van de ‘leven en laten leven’. Ieder moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt. Mijn man drinkt ook met enige regelmaat een glas bier of whiskey, thuis of bij een etentje buiten de deur. Prima, heb ik geen enkele moeite mee. Zolang hij niet dronken wordt, want aan dronken mensen (en vooral hun gedrag) heb ik wel een hekel. Maar dat is ie voor zover ik weet nog nooit geweest.
    Dus geniet van je glas wijn bij de tapas en bij vele andere gelegenheden. Proost! 🙂 *klinkt met glas mineraalwater*

  6. Alcohol werd mij dringend afgeraden i.v.m. de migraine.
    Nu de migraine op zijn eind loopt (ivm met de leeftijd) drink ik nog steeds bijna niets. Thuis vinden ze het heel gewoon mij een glas water te geven. Ook de vrienden waar we komen doen er normaal over. Soms in het weekend een half glaasje, maar overslaan gaat ook met gemak.
    Dus missen? Neu, niet echt.

  7. Alcohol (een tijdje) laten staan vind ik een makkie. Al de rest is zoveel moeilijker … boterhammen, kaas, twee keer opscheppen … en volhouden is nog veel moeilijker. Chapeau.

  8. Ik redeneer altijd dat als ik alles doe wat niet mag, ik ook niet meer leef. Ik drink niet elke dag, maar toch wel regelmatig. Ik houd van wijn en dat is dan ook praktisch het enige wat ik ook drink. En ik rijd er niet mee. Geen drup achter mijn stuur. Verder leef ik gezond, eet ik zoveel mogelijk bio en teken ik braaf de zoveelste petitie tegen onwaarschijnlijke slechtigheden in de wereld.
    Dat ene wijntje geniet ik van hoor.
    Heerlijk eerlijk weer, jouw log. En prima gedaan. Ik drink er vanavond eentje op je! ‘Proost!’ x

  9. Ja, gezellig is anders. Het kost me geen moeite, heb hele droge periodes van maanden achtereen gehad. Maar soms moet het gewoon. Op een feestje, bij uit eten, op een gezellig of juist saaie avond op de bank met zijn twee een glas of twee rode wijn. Op een terras in het zonnetje in het vroege voorjaar en niet te vergeten bier na het sporten.
    En ja, eenmaal aan de alcohol vallen alle grenzen weg en snack ik maar door… dus in die zin is drank niet goed voor mijn lijn! 🙂

  10. De maand februari (de kortste) is mijn non-alcohol-maand. Geen enkele moeite mee maar geen gram afvallen !
    Dat vind ik zo frustrerend dat ik 1 maart altijd vrolijk weer begin 🙂

  11. Herkenbaar dat de apetit minder is zonder alcohol. Daarom laat ik de drank vaak staan want een glaasje maakt me al minder vastbesloten. Voor ik er erg in heb snack ik en eet ik meer en ga ik later en zelfs te laat naar bed. Daarom las ik van tijd tot tijd een maandje zonder in. Met een marathon als motivatie werkt dat prima.

    Groetjes,

    Dorothé

  12. Ik ga nu eerst nog naar Frankrijk en dan is het nog elke dag wel wijn erbij.
    Zat er al over te denken om in ieder geval door de week ook eens te stoppen. Drink zo graag iets sterks zoals een Berenburg in de loop van de avond. Dan ben ik de koffie, thee en water zo zat, dan wil ik iets met een goede smaak. Zou graag iets sterks zonder alcohol drinken maar kan tot nu toe niets echt lekker vinden, de niet alcoholische zitten dan weer zo vol suiker.

  13. Nou, ik ben toch ook wel een wijndrinker. Heerlijk hoor. Vanaf de zomervakantie tracht ik door de week niet te drinken, maar er zijn vaak gelegenheden dat ik toch een glas wijn drink. Ach. Het is zo.

  14. Je rookte al nooit, bent begonnen met sporten en nu ook nog niet drinken en afvallen. Fijn te weten dat je het kan maar ook fijn te lezen dat je weer een glaasje wijn bij je entrecote gaat drinken. Al te verantwoord kan niet goed zijn!

  15. Bij ons gaat er iets te veel wijn door. Niet door mij hoor ik drink af en toe een slobber Maar weekende op bootje nou maak je borst maar nat Straks weer naar de Lot en dan weet ik het wel . Dozen mee terug.
    Knap dat je het deed . Goed voor je lijf denk ik .

  16. Ik moet het toch ook es proberen. Want het loopt soms de spuigaten uit (oeioei dat klinkt plots dramatisch). Ik drink alleen tijdens etentjes en feestjes. Maar dan ben ik niet te stoppen… En achteraf is dat nooit leuk (geen kater, maar gaten in mijn geheugen, en een beetje schaamtegevoel). Ik word te oud om mij zo te gedragen, denk ik ook.

  17. Ik nip van mijn glas Italiaanse rode doordeweekse maar niet echt goedkope wijn (10,99€/fles, dan weet je het gelijk te plaatsen) en denk : goed gedaan Kliefje. Ik kan/wil het niet.

  18. Nood gedrongen ben ik gestopt met het drinken van drank met alcohol as 17-oktober is dat 32 jaar geleden heb het daar nooit moeilijk mee gehad omdat ik weet 1x een glas bier dan is daarna 1 krat bier te weinig maw het duiveltje zit op mijn schouder maar ik luister er niet naar.

  19. Misschien is het een overmaat aan rationaliteit mijnerzijds, maar wat is de prestatie eigenlijk als je een maand geen alcoholische drank tot je neemt. Is drank onderhand zo’n onderdeel geworden van ons leefpatroon?
    Ik geef het meteen toe, ik kom uit een gezin waarin altijd drank in huis was, maar desondanks geen enkele rol van betekenis speelde. De drank had een praktische functie; mijn vader was boer en verkocht van tijd tot tijd ook wel eens vee. Traditioneel werd zo’n koop altijd bezegeld met een borrel en dat was, buiten verjaardagen dan ook de enige gelegenheid waarbij drank geschonken werd. Overigens, mijn vader had daar een gruwelijke hekel aan; hij verafschuwde alcohol. Dat heb ik niet van hem overgenomen, maar drink desondanks maar weinig; op jaarbasis ongeveer een consumptie per 14 dagen, waarbij aangetekend moet worden dat ik tijdens de vakantie dagelijks een lokaal drankje neem. Eentje maar, want ik ben van mening dat hoofdpijn en andere gevolgen van drankgebruik niet opwegen tegen het genieten tijdens de consumptie
    Er zit ook veel vooroordeel bij (para)medisch personeel ten aanzien van alcoholgebruik. Een jaar geleden werd bij mij diabetes type II vastgesteld en kwam bij een diëtiste terecht die grossierde in vooroordelen. In plaats van mijn eetpatroon vast te stellen werd me meteen gezegd “Nou moet u uw pilsje laten staan, of in ieder geval drastisch verminderen” Op mijn antwoord dat bier niet in mijn ‘pakket’ zat en dat zeer incidenteel dronk, kwam de volgende “de wijn kunt u ook beter laten staan”. Ook dat zit evenmin in mijn patroon; sterker nog, ik verafschuw het en zal het zeer zeker niet drinken. Ook niet bij het eten; het zou ‘smaakondersteunend’ zijn, maar ik ervoer meestal het tegengestelde. De enige ‘wijn’ die ik een heel enkele keer drink is corenwijn en dat valt onder de spiritualiën.
    Het eerste gesprek met de diëtiste was niet te betitelen als een onverdeeld succes en ik maakte met enige reserve de vervolgafspraak. Die liep wat mij betreft stuk toen mijn eetpatroon wel aan de orde kwam en mij zo ongeveer alle fruit, en neem van me aan dat groente en fruit een belangrijk onderdeel van mijn eten is/was, afgeraden/verboden werd. Op mijn vraag hoe ik aan de broodnodige vitamientjes moest komen kwam het antwoord “Dan koop je toch een potje A-Z bij het Kruidvat”. Dat was wat mij betreft reden om geen derde afspraak te maken, maar het zelf wel uit te zoeken. Inmiddels ben ik een jaar verder en na een half jaar is mijn medicatie gehalveerd. Niet dankzij, maar ondanks de diëtiste.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s