Volledig verwaarloosd.

Een weekje ziekenhuis doet een mensch niet goed. Ik bedoel in dit geval puur de uiterlijke mensch.

Voor ik in het ziekenhuis belandde, had ik ruim 4 weken knetterende hoofdpijn. Hoofdpijn die liggend het beste te doen was, bizar werd als ik overeind stond en nóg erger werd als ik mijn hoofd voorover boog.

Natuurlijk overbodig te zeggen dat ik zo min mogelijk bewoog. Ook niet richting douche en spiegel.

Toen ik uit het ziekenhuis kwam, heb ik nog bijna 2 weken voornamelijk plat gelegen. Dat gaatje in mijn duraalzak was dan wel gesloten dus mijn hersenen zweefden weer zalig in genoeg vocht. Maar door de lange drooglegging waren ze, aldus de neuroloog ‘enorm gezwollen’.

Ik had nog steeds pittige hoofdpijn.

Voorover bukken was nog steeds geen feestje.

Mag u raden hoe mijn benen en bikinizone eruit zagen?

De beenharen prikten door mijn legging heen.

Ik had zelfs téénhaar! Echt hè? Op mijn grote- en wijsteen. Ze zwaaiden gewoon naar me.

Vlam aaide op een gegeven moment over mijn buik en zijn vingers bleven bijna haken toen hij wat te laag kwam. ‘Ja ja, dát heb je waarschijnlijk al niet lang gevoeld’ zei ik nog, om de situatie te redden. ‘Yep. Een jaartje of 30 al zeker niet meer nee!’ proestte hij uit.

Er was meer haar op ongewenste plekken.

Mijn normaliter keurig gecoiffeerde wenkbrauwen waren veranderd in Neandertalische strepen pluis. Ik had nog net geen unibrauw. Ik leek verdorie wel een uil!

Toen ik dichterbij de spiegel kwam, zag ik een heuse wapperende neushaar.

Ik had kleine pukkeltjes in mijn gezicht.

Mijn huid was dof en grauw door te weinig buitenlucht, teveel medicatie en wekenlang pijn.

Werk aan de winkel.

Ik begon met een grondige scheerbeurt. Het doucheputje was nog net niet verstopt. Kapot was ik van dat half uurtje werk. Bizar hoe snel je lichaam achteruit gaat als je niets doet.

Een dag later pakte ik mijn wenkbrauwen aan. Ik rukte en trok en knipte en fatsoeneerde de hele boel tot twee keurige boogjes.

Mijn huid werd gescrubt en ik heb er inmiddels al diverse maskertjes op gesmeerd en sowieso gebruik ik de afgelopen week een extra vochtinbrengende crème. Dat scheelde al een slok op een borrel. Nu nog wat meer buitenlucht.

Maar het állerergst was mijn haar. Toen we terug kwamen van onze vakantie in Spanje was mijn haar al een ramp. Een overdosis zon, chloorwater en zee hadden geen goed gedaan. Mijn blonde highlights waren veel te wit geworden, mijn haar viel uit als een gek en het stond “Alicante” op. Ik hield de boel in toom met olie en trok het in een strakke staart. Ik moest zo snel mogelijk naar de kapper. Maar mijn hoofdpijn begon een week nadat we thuis waren gekomen, dus dat is er nooit van gekomen.

Eergisteren hees ik mij voor het eerst weer op de fiets en bezocht mijn kapster, ook wel “Reddende Engel” genoemd.

Er is zeker 20 centimeter af. Haar dat niet meer te redden was. En ze werkte professioneel mijn omhoogspringende grijze nylondraden weg. Deed een likje donker op mijn slapen en streek er een paar lowlights in.

Thuisgekomen was ik kapot! Ik hijgde als een postpaard van anderhalve kilometer fietsen en vijf trappen. Het zweet stond ik mijn bilnaad.

En -helaas- ik had ook weer wat lichte hoofdpijn.

De rest van de middag en avond kon ik niets meer.

Mááár: ik had het er wel voor over.

Ik zie er weer uit als 30.

Nou ja; als ik mijn lenzen uit heb dan.

55 thoughts on “Volledig verwaarloosd.

  1. Het nadeel van haar, het lijkt wel op te veren als je ziek bent.
    Gelukkig ben je flink opgeknapt, in je bovenkamer en je buiten kant.
    Hoop voor je dat je bovenkamer weer helemaal de oude mag worden, dan zit het met de rest ook wel goed. Hans

  2. Whaaaaaaa
    Wat een werk toch om het lijfje weer toonbaar te maken.
    Man man 😂😁🤣😂
    Heerlijk verhaal op z’n Kliefs .
    Zie het voor me.

  3. Haàà! Zalig stukje, luidop gelachen. En inderdaad, dagenlang hoofdpijn en dergelijke rottigheden zorgen er voor dat je er twintig jaar ouder uit ziet. Goed dat je nu weer een jong ding in de spiegel ziet! 😀

  4. Lekker. Maarre.. je lijf is niet ‘achteruit gegaan omdat je niks gedaan hebt’. Je lijf heeft een enorme inspanning geleverd en is nog steeds aan het herstellen en geeft dus signalen als de koek op is en het herstel in gevaar komt. Volstrekt normaal dus, die spierpijn en dat uitgeteld zijn. Goed naar luisteren dus – maar dan met een onthaard, gescrubt oortje en mooie haartjes 😉

  5. Wat een geweldig stukje heb je weer geschreven, recht voor de raap, op Kliefs wijze. Je hebt veel pijn in de hersenpan gehad (en misschien nog na inspanning), maar je bovenkamer is beslist nog intact 😀

  6. Je vraagt je af waar dat haar de energie vandaan haalde om te groeien. Maar zoals al opgemerkt je grijze cellen hebben zich niet laten verslaan door het tijdelijk tekort aan dobbervocht. Echt fijn dat jij weer energie hebt om overtollig haar of zelf te verwijderen of te laten verwijderen. Nog even en je kan ons weer verblijden met een hilarische beschrijving van hoe je je weer aan de Milon oefeningen hebt gewijd.
    Ik ben echt blij dat je er weer boven op krabbelt!

  7. Ik zag je al helemaal voor me als harige Klief haha . Het is logisch als je je zo ellendig voelt dat ontharen e d even niet aan de orde is . Maar het doet een mens goed als het uiterlijk ook weer verzorgd is .
    Elisabeth

  8. Geen Frida Kahlo look voor jou begrijp ik. En vlechtjes downunder ook niet? He…ben ik weer alleen trendsetter. Ga maar eens moed verzamelen om naar de kapper te gaan. Hilarisch geschreven; altijd fijn!

  9. Oepsssssss wat een ellende joh…. (en wat kost het me een moeite om niet in proesten uit te barsten…eerlijk is eerlijk, je schrijft weer hilarisch, kan niet anders zeggen) …. maar heej…. de winst is wel mega toch?

    Nu maar uitrusten en de boel weer even de boel laten, je hebt snel genoeg weer energie voor een bijwerkbeurt, en die tijd ertussen is vast korter dan dat er nu tussen zat.

    xxx

  10. Heerlijk om je verhalen weer te lezen! En ja, dat haar lijkt wel steeds sneller te groeien bij het ouder worden 😖. Heb weleens tegen mijn man gezegd dat als ik ooit in coma kom te liggen, hij mijn gezichtshaar moet bijhouden. Moet er niet aan denken dat ik daar lig met een snor en een baard 😉.

  11. WHOEHAHAHAHAHAHA!! Wat een eeeeenig stuk 😂😂😂😂😂😂
    Genieten van je schrijfsels, oh wat heb ik je smakelijke vertellingen gemist.
    Ik mis trouwens in je verslag de tepelhaar. Bofkont! Dié zijn smerig! Dan liever een wuiverd op mn teen hoor 😂😂😂

  12. Haha wat beschrijf je dit weer heerlijk beeldend! Vooral Vlam die met zijn vingers in wat haar bleef haken. Deed me ineens denken aan mezelf heel erg zwanger waarbij ik door mijn enorme buik het zicht op down under kwijt was…. 😂

  13. Hilarisch verslagje :-). Het deed me denken aan die scene van The Simpsons waarin Marge haar been in de gips moet en als ze het eraf halen is het contrast met het andere been nogal harig 🙂

  14. Cool; moest jij voor twee jaar op een verlaten eiland worden gedropt, zou je terugkeren als een soort oermens vol wilde wapperende haren.
    Ik probeer het me visueel niet voor te stellen. Niet, zeg ik u.

  15. Nou, het gevoel voor humor zetelt bij de mens duidelijk niet in die duraalzak, dat is bij deze wetenschappelijk bewezen Klief 😂😂. Waarvoor mijn hartelijke dank. Wat een zalig verhaal.
    Inderdaad, na een week liggen heb je bijkans geen spier meer over. Kun je niks. En dat duurt best even om weer op te bouwen. Dus zo’n algehele renovatie kost veel kruim! Maar wat doet het je goed als het dan klaar is he.

    Picture this. Amper een week na gecombineerde nier/levertransplant werd ik door een kordate pleeg onder de douche gepoot op een stoel met leuningen, anders donderde ik om. Kon gewoon nog hélemaal niks, niet eens mezelf overeind houden. Een weldaad trouwens, die douche. Maar toen waren mijn haren dus gewassen. En als ik dat doe móet (MOET!!!) er geföhnd en gesteiltangd worden anders ziet het er niet uit, dan kriezelt en krult het alle kanten op behalve de goeie. En als er nou iets is wat ik echt verschrikkelijk vind is het raar haar!
    (Ik ben een miep wat mijn haar betreft. Tikje vochtige lucht buiten? Capuchon op, anders rare kroeskrul…)
    Stel je het stomverbaasde hoofd van de zaalarts voor, die kwam kijken wat er toch voor vreemde geluiden opstegen uit kamer 110. En toen mij in bed zag zitten met een föhn en een spiegel en de steiltang in de aanslag.
    Vervolgens was ik dagenlang volkomen gesloopt hoor, van die föhnactie. Auw. Maar hee. Als je haar maar goed zit!!
    (Ja, knettergek ja 😂)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s