Uiteraard zijn er ook voordelen!

Lekkend hersenvocht.

Ik kan het iedereen van harte aanbevelen.

Echt hè?

Om mee te beginnen: dankzij mijn falende lumbaalzak heb ik voor elkaar gekregen wat ik al járen graag wilde: halve dagen werken. Wat een zaligheid is het om werkdagen te hebben van vier uur? Nét tegen de tijd dat je het beu begint te worden, kun je je tas weer inpakken en ben je “uit”. Lonkt de frisse buitenlucht en kun je in gezwinde galop het pand verlaten. En het mooiste is nog: ik krijg gewoon mijn volledige salaris doorbetaald. Nou ja zeg!

Voordeel nummer twee is dat niemand me kritisch aankijkt als ik me er met een jantje-van-leiden afmaak wat betreft het eten. ‘Want ze is nog herstellende. Ze heeft gefietst en ze heeft vier uur gewerkt. Dat is al een hele prestatie hoor’. Dus als ik op maandag een soepje in elkaar flans, op dinsdag captain’s dinner serveer en op woensdag visburgers klaarmaak, is dat toch top? Normaal zou ik ‘ach en wee’ horen. Want zo krijgen we scheurbuik, gaan ze zeuren van het voedingscentrum en komt jeugdzorg kijken of het bij ons thuis allemaal wel klopt. Maar nu: alleen maar blije gezichten!

Ook leuk: ik ga dit jaar voor het eerst in mijn leven echt vét door mijn eigen risico heen. Daardoor heb ik lekker veel waar voor mijn geld. Normaal gesproken is het zo dat ik nipt de driehonderdzoveel euro eigen risico haal met een kuurtje hier en een bloedonderzoekje daar. En betaal ik feitelijk dus honderdzestig euro per maand voor -eh- niks. Nu betaal ik dat ook, maar heb ik vijf dagen in “een hotel” geslapen met ontbijt op bed, koffie en thee zoveel ik wilde, heb ik de MRI tunnel twee keer van binnen gezien, kreeg ik gratis tramadol, stonden er vijf neurologen aan mijn bed, mocht ik vijf infusen ontvangen en hebben ze mijn bloed wel drie keer onderzocht! Jippie. Bijna jammer dat dat nucleaire onderzoek niet doorging, want dan was ik gewoon “the million dollar babe” geweest.

Én: ik had ook zomaar een soort bonus verjaardag dit jaar. Bergen lieve post kreeg ik. Bloemen. Kersenbonbons. Een geurkaars. Een zelfgehaakt vest. Een portemonnee. Tijdschriften. Chocolade. Sieraden. Man oh man, ik liep zo lekker binnen. Ik ben zo zalig verwend. Hoe leuk is dat?

En last but not least: wat mijzelf na diverse lijnpogingen in de afgelopen jaren bij lange na niet gelukt is; vier kilo eraf in twee weken! Liggend hè mensen! Normaal moet je je echt te pletter fietsen/fitnessen/lopen om er een lullige kilo vanaf te krijgen, maar hier lukte het me met louter en alleen naar het plafond staren.

En dat er inmiddels alweer gezellig twee kilo bij zijn, daar hebben we het even niet over, deal?

52 thoughts on “Uiteraard zijn er ook voordelen!

  1. Geweldig zo zie je maar..elk nadeel heb zijn voordeel ja.
    Het nadeel is dat ik niet wist dat je jarig was en t voordeel is dat je niet hoefde uit te pluizen wie nou gerda goud zou zijn als afzender.
    Maar desalnietteveel: beterschaps
    sterkte en gefeliciflaps
    Een goude knuffel
    ⚘⚘😘

  2. Whahahhaha, jij bent onoverwinnelijk, je weet zelfs van de grootste tegenslag het mooiste verhaal te maken. Je bent weer geweldig. En.. je moet maar zo denken, als ze een keer wat extra lekker willen eten, dan koken ze voor je.
    (extra)
    Love As Always
    Di Mario

  3. Hahaha, welke pillen slik je momenteel?
    Hoe simpel kan het leven zijn hé, elk nadeel heeft een voordeel. Op welke hoogte heb je dat gaatje in je lumbaalzak geprikt? Misschien kan ik zelf ook wel bij die van mij 😇

  4. Wat een timing! Ik zit net tussen twee hersenslurpende werktaken en gun mezelf tien minuten om even bij te komen. En dan wordt ik getrakteerd op een prachtige Klief-blog. Ik kan er weer helemaal tegenaan.

  5. Ja klopt helemaal.😂
    Ik maak ook wel eens van die lijstjes met voordelen van arbeidsongeschiktheid. Geen vervelende collega’s of ellenlange vergaderingen/reistijd. Poepen wanneer je wil, eten wanner je wil.

  6. Hahaha mal wief! 😂😂😂
    Toch doe je iets niet helemaal goed hoor. Mijn eigen risico is elk jaar na een maand al op, maar in 2014 had ik het goed voor elkaar, toen had ik er notabene 18 dagen lang een eenpersoons luxe kamer in Hotel de Witte Jas met eigen badkamer/toilet en een extra halletje met minikeuken bij! Niks snurkende zeurende kamergenoten, gewoon een privé suite. Met uitzicht op de haven, een lieve voedingsassistente die me probeerde bij te voederen met Snickers, en op zondag kreeg ik krentenbolletjes bij de broodmaaltijd.
    En ik werd nog maandenlang op verzoek overal heen gereden. Per rolstoel (de eerste weken) en per auto. Van zulke dingen moet je dus echt profiteren want voor je het weet ben je zelf weer de klos.
    Ik hoefde in het begin ook nergens heen. Iedereen kwam naar mij!
    Stofzuigen, grasmaaien en dergelijke klussen zijn me nog steeds te zwaar dus daar heb ik een mannetje voor (die van mij haha).
    Die 10 kilo te weinig hadden in mijn geval dan weer niet zo nodig gehoeven maar een mens kan niet alles hebben 😂

  7. Volgens mij ben je al aardig beter aan het worden.
    Of heb je na dit te schrijven toch nog een potje moeten huilen van onmacht (omdat je eigenlijk die vissticks maar niets vindt)?

  8. Joh, ik krijg bijna zin in lekkend hersenvocht! Maar ik denk dat ik toch liever ga bikkelen in de sportschool voor die lousy kilo. Fijn dat je weer op de goede weg naar volle dagen werken bent! (maar echt he!) Enne: Nog van harte! Is mij dat gewoon ontgaan? :-/ Excusez moi!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s