Goed opletten.

Sinds de drooglegging in mijn hersenen moet ik dingen anders aanpakken en dat vergt nogal wat van me, merk ik. Het is zó niet mij.

Ik kan gewoon nog niet teveel. Nou ja: ik kan de hele dag doorgaan als een stoomtrein, geen probleem. Energie zat. Maar daarna begint de tinnitus-kanarie te fluiten, trekt de badmuts die ik om mijn hersenen heb nóg een tandje strakker aan en krijg ik geheid hoofdpijn.

Dus na diverse malen mijn hoofd tegen de bekende steen te hebben gestoten, ben ik langzaam aan iets verstandiger aan het worden.

Ik doseer.

Me te pletter.

Zaterdag hadden we een verjaardag. Vanaf half vijf tot onbekend. Ik dekte me meteen al in en zei tegen Vlam dat wanneer hij het leuk zou vinden als ik mee zou gaan, we het echt niet laat konden maken. Ik ken hem namelijk als mijn broekzak. Hij en op tijd ergens weggaan? Há! En dan heb je ‘m eindelijk zo ver dat we richting huis kunnen maar dan komt hij op weg naar de uitgang nog die en die tegen en móéten er nog diverse updates gedeeld worden. Vlam is buurman & buurman. In zijn eentje.

Ik ben voor we weggingen gaan rusten. Echt waar. Rústen. Ik word einde van de maand 44 maar ik klink nu echt als hoogbejaard. Oma heeft zich drie uur lang teruggetrokken in de slaapkamer. Met verdamper. Met daarin olie van de wierookboom. Want dat zou goed zijn tegen hersenletsel. Nou geloof ik dus niet dat door het opsnuiven van iets sneller herstel, maar Vlam wilde per se dat ik het probeerde. En volgzaam als ik ben…

Ik heb mijn sporten teruggeschroefd van drie keer in de week naar twee keer in de week. En ik doe die cirkel echt bijna achteruit. Twaalf keer één minuut spieroefeningen. Twee keer twee minuten cardio. En soms nog even tien minuten de loopband. En daarna moet ik weer rusten. Want dan vibreren mijn vliezen zich te pletter.

Morgen wordt ook een dagje. Ik wil vier uur werken, dat sowieso. En ik wil gaan lunchen met een vriendin. En sporten met Jill. En ’s avonds wandelen met een andere vriendin. Ik had tegen alles en iedereen al ja gezegd toen tot me doordrong dat ik daarna waarschijnlijk gestrekt zou kunnen met een dikke vette tramadol én het de dag daarna zwaar moest bekopen.

Oeps.

Even kijken hoe ik één en ander wat kan beperken. Sporten sowieso verschuiven naar een andere dag denk ik. En de lunch binnen de perken houden. En tussen lunch en wandelen maar eens gaan -eh- rusten?

Man oh man.

Nog zoiets: heb ik gewerkt, dan kan ik privé niet nog eens achter de laptop gaan zitten. Dat is gewoon teveel merk ik. Ik heb het geprobeerd hoor. Even Vlams visitekaartjes ontwerpen. Even de website aanpassen. Even een blogje.

Gaat niet.

Willen ze niet.

Die K^%$#@ vliezen.

(Ik ben nu dus al zwaar in overtreding terwijl ik dit pietepeuterige lapje tekst typ. Het spijt me mensen, maar de dagen van elke morgen gezellig een verhaaltje van mij? Ik zie het voorlopig nog niet gebeuren. En bijlezen bij u? Ook zoiets. Aarrggh!).

47 thoughts on “Goed opletten.

  1. Je klinkt verstandig, stapje voor stapje je nieuwe ritme vinden en dat is best lastig als je een ander tempo gewend bent. Mis de blogjes maar snap o zo goed dat dat er ff niet in zit.

  2. Snap ik heel goed. Het is echt keuzes maken als ik t zo lees. Zorg dat je jezelf voorop stelt en niet te veel doet met mensen omdat je t moeilijk vindt nee te zeggen maar ken je energievreters. Jij eerst. Zegt de ene oma tegen de andere oma.

  3. Lastig hè , naar je eigen lijf te luisteren. Ook ik heb mijn hoofd al vaker gestoten als de ezel tegen dezelfde steen 😉 Ik ben een aantal jaartjes ouder, maar niet wijzer. Sterkte 🙀

  4. De enige manier is : Luister naar jezelf. Dat weet je natuurlijk zelf als de beste. Rusten daar is niets verkeerd aan.
    Vooral als je je er aan kan overgeven en niet in je hoofd de mantra gaande houdt van… “ik lijk wel een bejaarde”!
    Het is heerlijk dat je mag en kan rusten. Doe er je voordeel mee.

  5. Google eens op de lepeltheorie…

    En geloof me na 20 jaar zo leven ben je er misschien meer aan gewend maar is het nog steeds moeilijk

      1. Haha, ja de spoon theory is een goeie. Werkt ook heel goed om aan anderen uit te leggen hoe het voor jou is. Ik heb al vaak een kwartje zien vallen.
        Mijn laatje met bestek komt ook niet meer helemaal op orde. Dus als je ergens vorken ziet, geef ff een gil! 😉😂

  6. Ben je wat aan het bewijzen soms?
    Echt ik word al helemaal moe van wat jij op een vliezendag wenst te doen. (Ok…zit thuis met burnout, maar dan nog). Neem gas terug. En voer dat rusten maar lekker op. Mag!

  7. Je moet eigenlijk een chipje laten inbouwen, die elke keer als je te veel doet een waarschuwend bliebje geeft.
    En inderdaad, dit is een leven als een bejaarde. Maar ook wij, bejaarden, hebben tig maal moeten bezuren om tot het besef te komen dat het nu eenmaal zo is.
    Bouw standaard een rust moment ’s middags in. Zolang het nodig is. Gewoon een uurtje plat of, nog lekkerder, op de bank. Wij in de Achterhoek noemen zo’n momentje, ëven dom kieken”.
    Sterkte ermee.

    1. Daar heeft ze die kanarie voor 😉. Alleen dat fluitje/bliepje zou een half uur eerder moeten komen… Het is een beetje ‘als u dit bord ziet bent u te ver, keer dan om’.

      Bankzaken doen en even dom kieken ga ik erin houden hier 😂

  8. Zat net aan je te denken – als in ‘eens kijken of het gaat lukken volgende week eens langs te gaan’. Bejaarden moeten geen vrienden verspreid over het land hebben 😘
    Je doet t goed, je komt er wel.

  9. In mijn omgeving gebruiken wij de term ‘bankzaken doen’ als we een poosje gaan rusten. En ook al heb ik geen herstellende hersenvliezen zoals jij, ik merk dat de combinatie van de vijftig gepasseerd zijn en onregelmatige uren door veel werk-contacten in het buitenland mij dwingt om bijna elke dag mij aan bankzaken te wijden. Soms een half uur, soms een uur.
    Zorg goed voor jezelf!

  10. Je wil te veel en je doet te veel. Luister nou eens naar je lichaam. Je wil het toch niet erger maken dan het al is? Je bent nog maar 44 en je moet 99 worden. Minstens! Dan moet je zorg dragen voor je lijf.

  11. Dat is een hele aanpassing voor je maar het is niet anders .Als ik zo lees wat jij op een dag ”even ” wil doen knipper ik met mijn ogen Gas terug nemen Klief en luister naar je lijf.
    Elisabeth

  12. Het klinkt mogelijks raar, maar sommige mensen moeten echt eens léren rusten. En inzien hoe helend dat is.
    Nóg moeilijker: daarbij ook het hoofd leegmaken. Za-a-lig. Als je het kunt, tenminste. Ik wens het je in ieder geval van harte toe, want rust is zo vaak de beste dokter.

  13. Je wil teveel, te snel en in een te korte tijd.
    Ondanks mijn cvs probeer ik dat op mijn manier ook. Het gekke is: van mezelf moet ik het meest..
    Er staan al zoveel adviezen van anderen daar heb ik er geen nieuwe meer aan toe te voegen.
    Dikke kus ♥

  14. Het heeft een flinke impact op je leven, voorlopig maar niet te veel gelijk willen doen.
    Maar van al da plannen loop je ook weer de kans op hoofdpijn. Hans

  15. Je hebt echt wel iets héél ernstigs gehad… dus rusten is super belangrijk. Maar makkelijk zal het niet zijn. Ik ben blij met een petieterig stukje tekst hoor😁

  16. Dappere Dodo…. opgeven is geen optie hè?

    En toch… als ik mag…zou ik je heel graag op je ♥ willen drukken dat je het een beetje piano aan doet… je hebt maar 1 gezondheid… en het feestje dat we alebei eind van de maand vieren, met 11 jaar verschil, moet toch wel een leuke worden?

  17. Ja, iedereen hierboven heeft gelijk. Maar hee. Hoe frustrerend dit ook allemaal is, dit is wél hoe het moet. (Al word ik nog steeds moe van het lezen van jouw hoeveelheid plannen voor 1 dag, hahaha.) Tempo opoe van 83 maar zo gaat het goedkomen en ik hoop sneller dan je denkt.
    En weet je? Ik ken een hele hoop mensen in de zorg (voor jou geldt dat absoluut niet want jij bent echt invoelend genoeg) die zo’n ervaring zouden kunnen gebruiken om hun patiënten beter te snappen. Heel eventjes maar, een weekje ofzo. Want het is zo makkelijk gezegd, rustig aan doen mevrouw. Maar velen hebben geen flauw idee van de impact van zo’n boodschap. En van hoe moeilijk het is en hoe frustrerend. En hoe lastig de keuzes want je wilt het allemaal.
    Hou vast dit. Die blogjes komen wel weer, jij gaat voor!
    Knuffel voor jou. Het komt goed!!

  18. Doseren is sowieso handig, ik vind het nog veel wat je doet ondanks dat je niet alles meer op 1 dag kan plannen. Neemt niet weg dat het lastig is om naar je lijf te luisteren en noodgedwongen een stap terug te moeten doen. Kus!

  19. Het schiet maar niet op voor je, kan me voorstellen hoe ongedurig je daar van wordt. Toen ik zelf vier jaar geleden in de lappenmand zat vond ik de onzekerheid gewoon ook killing. De angst dat het nooit meer beter zou worden. Gelukkig is het redelijk goed gekomen en dat komt het vast ook met jou. Geduld, geduld geduld Klief!!! Dikke knuffel

  20. Eerst even een virtuele knuffel♥ want…
    Ongelooflijk maar waar: ‘Kliefje.me’ wordt op haar wenken bediend als in ‘u-vraagt-wij-draaien’. Je klieft bijna letterlijk jezelf en het ergste is dat ik dat nog kan begrijpen ook.
    Als ik het geld had, boekte ik een verblijf in zo’n verwenresort voor jou en Vlam. Wie weet… Sinterklaas en de Kerstman zijn niet ver weg! ♥

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s