Mohammed en de berg.

Wij hebben op de praktijk een vrij soepel beleid.

Als de berg niet tot Mohammed komt, zal Mohammed tot de berg gaan.

Echter; ik ben dan Mohammed.

En geen gekke Gerritje.

Ik vind het jammer dat heel veel mensen met ons als huisartsenpraktijk zo soepel (lees: laks) omgaan. Niet naar ons kunnen komen omdat ze anders de regiotaxi moeten nemen en dat kost geld, maar er geen enkel probleem mee hebben om diezelfde taxi wel te bellen als ze naar de kapper of de bingo willen. En even voor de goede orde: wij krijgen nul komma nul voor een visite, dat u dat even weet. Wij ontvangen elk kwartaal een x bedrag voor elke patient. Ongeacht of iemand wel of niet komt. Dat bedrag is overigens gebaseerd op vier bezoeken aan je huisarts per jaar. Wij zitten in een achterstandswijk. Bij ons komen mensen soms wel vier keer per week.

Ik heb een aantal slecht ter been zijnde, oudere patiënten dat ons gewoon misbruikt.

Die ik dus overal tegenkom in een scootmobiel, betrap in de supermarkt en die me lachend inhalen als ik op de fiets ben. Maar als ik ze vraag even langs te komen om de suiker te controleren, ineens niet mobiel zeggen te zijn.

Right.

Komt iemand bij mij op de praktijk prikken en meten, dan ben ik in vijf minuutjes klaar. Moet ik datzelfde doen bij iemand thuis, dan ben ik -hangt er ook vanaf hoe ver iemand weg woont- zeker een half uur mee kwijt. Meestal is het meer. En als dan blijkt dat iemand best even naar ons had kunnen komen, dan baal ik daarvan. Alsof ik niets anders te doen heb? Ik vind huisbezoeken afleggen zalig hoor, niks zo lekker als even naar buiten kunnen en de semi-vrijheid te proeven. Maar dan moet het wel geoorloofd zijn. Want ik hoef me namelijk niet echt te vervelen op mijn werk.

Nu met de griepprikken was het helemaal feest. Hoeveel mensen er niet thuis waren toen ik met de spuit op de stoep stond? En waag het niet er wat van te zeggen, want dat krijg je nog een beledigd hoofd ook.

En ook zoiets raars: moeten die mensen naar een specialist in het ziekenhuis toe, dan kan het ineens -wonder oh wonder- wel. Want er is natuurlijk geen cardioloog of orthopeed die huisbezoeken aflegt. Dus dan wordt ineens wel de portemonnee getrokken of de buurvrouw geronseld als taxichauffeuse.

Maar van de huisarts verwachten ze wel dat die alles aan huis komt doen.

Tot en met dopplers (vaatonderzoek aan armen en benen) aan toe. ‘Gewoon op de keukentafel toch Klivia? Dat kan toch wel? Tuurlijk. Ik geef u wel even een pootje’.

De volgende stap is dat ik uitstrijkjes in eigen bed ga verrichten.

36 thoughts on “Mohammed en de berg.

  1. Gemak dient de mens, is t eerst wat ik me opkwam toen ik je post las. Zou dat zelf zo dus absoluut niet kunnen en krijg n soort van plaatsvervangende schaamte.
    Hoe gaat t met jou? Hoop iedere dag een stapje vooruit
    Ik ga m’n jas aan doen en op pad, de man op z’n werk afgooien en naar m’n kleindochter.
    Heb een goeie dag 😘
    Liefs Brigitte

  2. Ik herken het wel een beejte van mijn ouders. Die wonen dan met ene heel rijtje bejaarden tegen de praktijk aan, dus dat maakt het griep-prikken wel makkelijker… En ja, mijn vader verwacht ook dat de cardioloog thuiskomt, en als die dat niet doet dan laat ie die afspraak ook maar zitten. Want hij ziet enorm op tegen het vervoer…

  3. Aan zoiets erger je je natuurlijk!!
    Gaat het nu beter met je gezondheid, want als je nu blijkbaar al weer aan het rond draven bent…😉
    Moet het niet wat rustiger?
    Groetjes

  4. Er zijn altijd en overal mensen die profiteren, ik vrees dat dat nooit zal veranderen. Het heeft allemaal met respect te maken en zulke “lui” hebben dat voor niks of niemandal.
    Ze verzieken het dan voor diegenen die je wel echt nodig hebben thuis.

  5. Kliefje, wat een eindeloos geduld en respect heb jij met mensen. Ik lees jouw constante zoektocht, in dit stuk, naar begrip voor anderen en de grens die je moet stellen. Een hele, dagelijkse, klus lijkt me. Succes.

  6. Ik heb zoonlief eens naar de dokter laten fietsen met hevige buikpijn. Zelf mee natuurlijk. Later naar SEH bleek het een blindedarmontsteking te zijn. Een beetje flink zijn begint bij de opvoeding. Ik denk dat gemakzucht hand over hand toe zal nemen met de gepamperde jeugd. Alhoewel ik zoonlief niet zou hebben laten fietsen als ik geweten had wat er aan de hand was natuurlijk.

    Groetjes,

    Dorothé

  7. Mag je wel vragen waarom je niet huis waren voor de griepprik? En helpt het ook niet om het probleem van tijd uit te leggen en zo begrip te kweken?

  8. Zag een tijdje terug mijn Praktijkondersteuner voor Diabetes ook hier in de straat. En vroeg me al af waarom, maar nu begrijp ik het. Terwijl diegene waar ze kwam inderdaad vrijwel dagelijks door ‘het busje’ wordt opgehaald of met haar scootmobiel ritjes naar her en der maakt, samen met vriendin en een sigaretje touren.
    Jouw frustratie snap ik helemaal; dat misplaatste idee dat ‘men’ overal recht op heeft. Alsof jij persoonlijk de eigen bijdrage ontvangt.

  9. Dus het zijn ook nog eens verwende en eisende mensen, daar in je achterstandswijk. Een grote bek over alles en iedereen en ondertussen nog vinden dat ze overal recht op hebben ook. Petje af voor je.

    1. Een achterstandswijk is ook gewoon een wijk. Het woord ‘achterstand’ is de lelijke bijnaam die mensen er aan geven…ik neem aan dat jij in een ‘voorstandswijk’ woont Pien?

  10. Tja. Wat zal ik zeggen. Ik kan me de tijd heugen dat de huisarts nog langs kwam. Ook voor mij toen ik in 1979 een anafylactische shock had na inname van peniceline. Ik vind het soms te zot voor woorden dat je met een doodziek lijf naar de praktijk moet. Wij als patiënt verzuchten vaak: je moet bijna op sterven liggen wil een arts nog langs komen. Zelfs de dierenarts komt thuis bij je langs als het moet (was wel bij een Deense Dog…).
    Het zal wel niet aan de praktijken liggen, maar meer aan de vergoeding die huisartsen wel dan niet krijgen. En de tijd. Waarschijnlijk zoveel terug gedraaid dat bezoeken afleggen niet meer kan. Dat er mensen zijn die ervan profiteren of het misbruiken verbaast me niets. Aan dat soort mensen hebben we het te danken dat er zoveel niet meer kan of mag.

  11. Hahahaha hahahaha, geniaal. Ik werk ook in een wijkgezondheidscentrum nu, kan er ondertussen ook boeken over schrijven maar dat mag niet vrees ik, wegens niet anoniem bloggen en zo😁

  12. 🙄🙄
    Wat een veeleisende, gemakzuchtige en egocentrische mensen kun je soms toch hebben…
    Frustrerend dat je er ook nog niks van kunt/mag zeggen. Ook niet als ze je inhalen op de fiets? “Ha mevrouw de Vries! Gefeliciteerd, u hebt gewonnen! Komt u volgende keer nou ook zelf naar ons, want ik zie dat u dat prima kunt!” *gniffel*

  13. Toch van de zotte dat mensen te lamlendig zijn om zelf naar de praktijk te gaan. Het gaat nota bene om hun eigen gezondheid! Voor iemand die zegt dat ze weinig geduld heeft, heb jij een oeverloos geduld. Ik vind dat zo knap…
    Dikke kus

  14. Oh nou snap ik waarom bij onze huisarts je allang dood en gecremeerd moet zijn voor ze de telefoon opnemen als ik een afspraak wil maken om naar de praktijk te kunnen komen, manman dat kost soms een halve ochtend voor er gereageerd wordt. Iedereen tot zelfs de telefoniste is dus huisbezoeken afleggen.
    (En onze huisarts neemt geen patiënten uit achterstandswijken aan, is dat ook uit de wereld)

  15. Verwende mormels. 😉
    Al eens geprobeerd om huisbezoeken op de lange termijn te schuiven? ‘Oh, u wilt de griepprik thuis? Dat kan, maar ik zie dat het pas over 5 weken mogelijk is. Als u naar de praktijk komt dan kan het deze week nog.’ Wedden dat ze dan opeens wel kunnen, want wachten willen veel mensen niet.
    Laat ik nou altijd gedacht hebben dat er voor huisbezoeken een extra consult geschreven kon worden. Best wel krom dat het niet kan want het kost veel meer (reis)tijd.

  16. De kapper komt alleen tegen extra kosten thuis en de bingo komt helemaal niet, dat is het verschil.
    De mens is verwend, zeker de ouder babyboomers hebben er een handje van is mijn ervaring.
    Misschien ook wat minder toeschietelijk worden. Hans

  17. De laatste keer dat de huisarts bij mij thuis kwam is alweer dertig jaar geleden. Wordt de huisarts voor vier keer per jaar betaald… Dan heeft hij dit jaar niets aan mij verdient, dat is jammer, want ik gun het hem wel.

    Love As Alwyas
    Di Mario

  18. Gemakzucht wanneer het van toepassing is, ik zie dat inderdaad ook bij veel mensen… en toch zie ik het vaker bij leeftijdsgenoten en jongeren dan bij de oudere generaties… of verbeeld ik me dat misschien?

    evengoed, voor iemand in jouw vakgebied is het zeer irritant, dat geloof ik zonder meer.

  19. Het omgekeerde kan ook. Ik heb een tijdje in Loosduinen gewoond en zelfs bij een doodziek kind kwam de huisarts niet. Ik moest maar naar de praktijk komen. Hier in een klein dorpje in Fiesland gaat het anders. M’n andere dochter was ziek en de huisarts kwam zelfs voordat de praktijk begon ongevraagd even langs om naar haar te kijken.
    Ik had op het eind van m’n derde zwangerschap erg last van harde buiken en wilde even bij de huisarts langs. Dat mocht niet, hij kwam naar mijn huis. Zelfs toen ik zei, dat ik de andere kinderen op de fiets van school moest halen, mocht ik niet langs komen. En de school ligt zo’n 50 meter bij de paktijk vandaan!
    Groetjes Tineke

  20. Te gemakkelijk, denken dat de wereld van hen is. Ik vind het een kwestie van geen fatsoen, normen en waarden, profiteren van, ook. Slaat nergens op. Maar kliefje, ben je weer zover dat je op je fietsje naar mensen toe kunt gaan? Ben je voorzichtig? Mij lijkt dat je toch echt heel erg ziek bent geweest.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s