En zo kabbelt november verder.

Tsja, ik kan u helaas nog geen flitsende verhalen over wonderbaarlijke genezingen melden. Hier kabbelt het voort. En mijn hersenen storen zich er totaal niet aan het feit dat ik ze heel graag wil zoals ze eerst waren.

Ze gaan hun eigen grillige gang.

De ene dag gaat het wat beter dan de andere.

Zondag had ik voor het eerst in dertien weken een dag geen hoofdpijn. Halverwege de middag dacht ik ‘verhip. Ik mis iets!’.

Maandag werd ik fris en fruitig wakker en ging het werken heel erg lekker. Ik plakte er in mijn enthousiasme een uurtje achteraan. Nog steeds niks aan het handje.

Dinsdag begon ik tegen twaalven omdat ik in de middag enkele longfunctieonderzoeken had. En ik had daarvoor even een sessie manuele therapie van mijn schedelplaten. Dat wist u waarschijnlijk niet, ik wist het ook niet, maar er zit behoorlijk wat speling nog in je schedel. Ik dacht dat het een harde helm was. Niks daarvan; de platen onderling zijn behoorlijk te manipuleren. Dat moet ook wel want er lopen twee enorme bloedvaten naar binnen. En als die ruimte er niet zou zijn, zou je met elke hartslag je hersenen tegen je pan aan drukken. Lang verhaal kort: mijn fysio manipuleert heel voorzichtig mijn hersenvliezen, die dus vlak onder de schedel liggen. In de hoop dat de vloeistoffen beter en sneller gaan verspreiden.

Na mijn bezoek begon de pijn. Iets dat normaal is na welke manuele behandeling dan ook.

Maar tegen half vier keek ik bijna scheel van de hoofdpijn en ben ik eerder opgestapt.

Thuisgekomen dook ik de medicijnlade in en greep naar de tramadol.

Ik was een huilend hoopje niks.

Het deed zo’n pijn.

En die klotekanarie floot zich helemaal gek.

Woensdagmorgen was de pijn er nog steeds. Inmiddels was ik zo labiel als de neten. Toen ik even bij de fysio’s gedag ging zeggen en daar een heel lief en goed bedoeld monoloogje onderging van een zeer bezorgde peut, stond ik zwaar te snikken.

Ik deed nog een huisbezoek bij mijn favoriete verzorgbejaarde (afzeggen was gewoon geen optie omdat ik haar dan zo enorm teleurstel). Toen ik weer buiten stond bedacht ik me dat ik terug naar de praktijk kon om mijn bezoek in haar dossier vast te leggen. Maar dat dat ook mórgen kon. Ik koos voor optie twee en appte mijn collega dat ik haar donderdag weer zag en dat ik dan ook meteen een uurtje later begon.

Donderdag was weer een redelijke dag. Drie uur gewerkt, nog even teamoverleg (lees: samen eten en bijkletsen) gehad en niks aan het handje. Lichte tinnitus had ik. Meer niet. Omdat ik ’s avonds met Jill naar de bioscoop zou gaan, heb ik ’s middags een uurtje liggen slapen. Zoals het een heuse patiënt betaamt.

En vandaag?

Geen idee.

De dag begon prima na een zalige nacht. We zien wel weer. Ik heb niets op het programma staan. Beetje huisvrouw spelen, beetje rommelen. Mijn hersenvliezen en ik houden het zeer rustig vandaag.

Goed weekend u allemaal!

Bron: Pixabay.com

37 thoughts on “En zo kabbelt november verder.

  1. Ik laat niet altijd een reactie achter maar ik heb dit allemaal wel gevolgd natuurlijk, de narigheid wat je nu mee te maken hebt, en ik hoop echt dat de betere tijden maar gauw mogen aanbreken Klief. Dit is vreselijk. Zo heb je (bijna) niks en zo ben je een (halve) patiënt. Heel veel beterschap Kliefje en natuurlijk ook een mooi en goed weekend! Xx 🌻🌹

    1. Ot. Heb een verzoekje voor je gedraaid in de show.
      Speciaal voor je verjaardag.
      Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”

  2. Zo te lezen neem je wel smart beslissingen overeenkomstig je mogelijkheden. Ik merk dat ik regelmatig aan je denk als er geen blogs verschijnen en dan stuur ik je in gedachten mijn beste wensen en begrip.

    Toitoi en groetjes,

    Dorothé

  3. Zit al 3 minuten over mijn hersenpan te wrijven (is een dingetje, je zou me es moeten zien na het lezen van een stukje over borstvoeding.)
    Ik wens je een heel fijn weekend zonder hoofdpijn en andere kopzorgen.

  4. Het duurt allemaal veel langer dan je gehoopt had maar het is niet anders .Lekker rustig rommelen dan maar dit weekend en hopelijk hoofdpijn vrij
    Goed weekend meiss ,Elisabeth

  5. Ik vind het rot voor jou maar, ik vind het ook heel boeiend wat je allemaal verteld. Zelf heb ik heel veel hoofdpijn en wordt er na een paar dagen knap sjaggo van. Heel veel sterkte en ik snap het helemaal, dat als je je goed voelt wat langer doorgaat, logisch. Dat je het moet bezuren daar denk je pas later aan. Fijn weekend.

  6. Manuele therapie voor je schedel. Nooit van gehoord en het verbaast mij ook: de schedelnaden zijn vergroeit aan elkaar en de 2 bloedvaten die je bedoelt komen vlg mij via de hals naar binnen? Ik begrijp met enige bezorgdheid je knallende hoofdpijn erna. Zo’n heftige reactie zegt wel wat m.i.
    Ik hoop enorm dat je herstel doorzet en je energie weer 100% wordt.
    Fijn weekend!

    1. Er zit absoluut beweging in die platen. Ik heb het zelf kunnen ervaren bij de schedel van een dode man. Een echte 😉 Klopt van de aders maar die stuwen een enorme hoeveelheid bloed je hersenen wat dus druk geeft waardoor ze mee pulseren op je pols zeg maar.

  7. Lieve Klief ik moest zo lachen om je gele kanarie. Je hebt je humor behouden.
    Rust lekker uit (eigenlijk overbodig om te zeggen want je kan helemaal niets) en
    laat je verwennen door je huisgenoten met een kopje thee enz.

  8. Hou vol, hoe moeilijk ook en zorg goed voor jezelf, lees: neem rust, laat je toch maar af en toe vertroetelen en loop niet te hard van stapel, het is niet niks wat je hebt gehad. Sterkte, mooi weekend, lieve groet!

  9. Hoewel ik je hele revalidatieproces (want zo kun je het onderhand wel noemen) reuze interessant vind, kan ik me zó voorstellen dat je het spuugzat bent. Lummel jij vandaag dus maar lekker rustig het weekend in. 😘

  10. Je moet eens weten hoeveel ruimte er bij mij tussen zit. Maar het meeste vul ik op met zaagsel. Nu dit weekend lekker rustig aan doen en hopelijk twee dagen zonder pijn. (daarna mag je zo weer zonder pijn verder gaan van mij)

    Love As Always
    Di Mario

  11. Er wordt een hoop gevergd van je geduld! Toch lees ik wel verbetering volgens mij, als je al een paar keer extra uren werkte, extra dingen deed zonder al te veel straf.
    (Zeg… die pijn komt toch niet juist dóór dat gemanipuleer…?? Want dan zou ik eerder kiezen voor iets langzamer maar wel niks-aan-het-handje-na-wat-overwerk herstel, dan sneller en met die *&^%$# koppijn.)
    Naja, Spuit 11 roept ook weer wat. Sterkte maar weer eens ;). En natuurlijk een fijn weekend gewenst! Kanarieloos!

  12. Toch lees ik vooruitgang! Je dip was direct na het gemanipuleer in gang gezet ( verklaring dus). Ik zou best tevreden zijn als ik jou was en dat gerommel aan mijn hoofd achterwege laten. Niet teveel forceren!! Maar ik snap best dat het moeilijk is dat je niet meer ” gewoon” kan doen wat je wilt. Alleen vrees ik dat het nog meer tijd neemt dan je lief is. Een fikse hersenschudding (veel minder ingrijpend dan wat jij meemaakt) werkt soms ook 3/4 jaar na. Dus….. sterkte met geduld beoefenen

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s