Verrassing!

Ik schijn nieuwsgierig te zijn.

Niet als het om privégegevens van andere mensen gaat. Niet als ik een politiewagen zie in de straat, dat ik dan wil weten wat er aan de hand is. Ik fiets zonder te kijken langs gebeurde ongelukken. Je kunt mij ook zo in je huis laten logeren, ik zal nooit gaan graven in uw lades met ondergoed. Of lekker in de fotoalbums gaan zitten snuffelen. Dat soort zaken interesseert me echt nul komma nul. Privé is privé, ik ben daar zelf ook redelijk lastig in en met.

Nee , cadeautjes; dáár gaat het om.

Als ik weet dat er in huis ergens een pakje voor me is, wil ik weten wat het is. Nú!

Vlam weet dat en pest me er behoorlijk mee. Hij zet net zo makkelijk, puur om mij te zieken, mijn verjaardagscadeautjes wéken van te voren pontificaal in de vensterbank. Best irritant. Ik geef ook toe dat ik dan ook gewoon ga rammelen en voelen. Of lichtjes aan het plakband ga peuteren. Heel volwassen. Not.

Van mevrouw Williams kreeg ik enige Kersten geleden een advent-doos. Voor elke dag een envelop met een cadeautje. Ik heb in één avond alle vloppen opengerukt. Kon me totaal niet beheersen. Té triest, ik weet het.

Vroeger als kind had ik daar al last van.

Op zolder hadden we van die houten schotten en daarachter lagen spullen die we niet vaak nodig hadden. Enkele weken voor mijn elfde verjaardag, ontdekte ik daar “echt zomaar en geheel spontaan” een witte kooi met een pluche cavia erin. Het mysterie was ontrafeld, ik zou een cavia krijgen… Ik kon weer rustig slapen.

Vlam is nul komma nul nieuwsgierig. Ik probeer hem wel eens uit zijn tent te lokken door te zeggen dat ik zoiets tofs voor hem heb gekocht. Dat ik echt heel benieuwd ben wat hij er van zal vinden.’Oh’ zegt ie dan. Nul getriggerd. ‘Ik zie het vanzelf wel’. En dat was het dan. Super irritant.

Maar op de één of andere manier heeft hij echter wel de gave zijn cadeautjes bijna altijd te vinden. Echt per ongeluk. Zo komt hij dus (tot mijn grote verdriet maar dat is een ander verhaal) NOOIT in een bak met schoonmaakmiddelen die ik onder in een keukenkastje heb staan. Afgelopen Kerst trof ik hem ineens op zijn kop aan, zoekend naar  een spray voor zijn schoenen. “Wat is dit voor tasje?” zei hij. “Hè? Borden? Wat doen die hier nou?”

Zucht.

Deze ezel heeft daarvan geleerd en tegenwoordig stop ik cadeautjes in een doos en schrijf er met een dikke marker op dat hij er met zijn fikken vanaf moet blijven.

En dat helpt.

Zelf heb ik het makkelijk dit jaar. Ik hoef geen zenuwen in bedwang te houden. Woensdag aanstaande ben ik jarig en ik heb op Vlams verzoek zelf mijn cadeautje besteld. En hij heeft het geld overgemaakt naar mijn rekening. (Na even fijntjes helpen te herinneren. Het namelijk ook nog zelf betalen ging me écht te ver).

Persoonlijk hoop ik wel dat er met Kerst iets meer verrassing gaat zijn.

Want het geeft toch wel enige sjeu.

Niet weten wat je krijgt.

32 thoughts on “Verrassing!

  1. Ik ben dus net als Vlam, nul punt nul nieuwsgierig, zeker wanneer tegen me gezegd wordt dat het iets leuks is. Ik wacht wel af en vind het bij voorbaat leuk alleen al omdat de gever echt moeite heeft gedaan.

  2. Ik probeer het te negeren , maar soms door toevalligheid , ja echt , raad ik het wel eens.
    Mijn man is net als Vlam , het interesseert hem totaal niet.
    Een verrassing blijft altijd leuk.
    Sterkte met je hersenpan!

  3. Grinnik…. niet herkenbaar overigens maar toch. Ik hoef niet meer te wachten tot zondag, mijn cadeautje van manlief heb ik al binnen 😉

    Hoe dan ook… fijne verjaardag en een jaar tegemoet wat alle verbeeldingsvermogen aan Liefde geluk en gezondheid overschrijdt 😘

  4. Haha grappig 🙂 Ik ben ook heel nieuwsgierig, maar niet zo erg naar cadeautjes eigenlijk. Geef liever cadeautjes dat ik ze krijg haha 😀 Ik ben wel nieuwsgierig als het op mensen en dingen leren aankomt. Niet wat mensen nu aan het doen zijn, maar naar een persoon zeg maar. Fijne verjaardag alvast!

  5. Als kind heb ik een keer een pakje uitgepakt die mijn moeder voor me had gekocht. Ze betrapte me toen ik hem weer inpakte, oeps. Gelijk ook de laatste keer dat ik zo nieuwsgierig was 😉

  6. Ik adviseer ze altijd het cadeau voor mij ingepakt naast mijn bed op mijn nachtkastje te leggen, Dan kunnen ze het niet kwijt raken omdat ze het zo goed verstopt hebben zodat ze het vergeten.

    Love As Always
    Di Mario

  7. Hahahaha….. wel herkenbaar. Ik was precies zo. Toen ik een jaar of tien was wilde ik altijd weten wat ik voor mijn verjaardag kreeg. Als mijn moeder niet thuis was ging ik zoeken. Het hele huis door. En ik vond het ook nog. Tot groot verdriet van mijn moeder. Maar dat begreep ik later pas.
    Mijn jongste zoon heeft er een handje van om zijn cadeaus te raden. En hij heeft vaak gelijk.Zo ook tijdens Kerst. Ik legde de cadeaus anderhalve week van tevoren onder de boom. Stond zo gezellig, vond ik. Er stond ook een grote doos. Ik had hem extra groot gemaakt, ter misleiding. De voorpret is altijd zooo leuk.
    “Het is vast een playstation”, zei hij. Aan mijn gezicht was te zien dat hij gelijk had. Weg verrassing. Toen begreep ik mijn moeder een stuk beter.

    Liefs Joanne

  8. Tja cadeautjes die wil iedereen wel hebben en er zeker niet te lang naar moeten kijken als het verpakt is.
    Als je zelf je cadeau koopt, word je niet teleurgesteld.
    Maar zijn we niet allemaal een nieuwsgierig aagje. Hans

  9. Kijk eens aan. Ik ben niet nieuwsgierig naarcadeautjes, maar des te meer naar al het andere 😉 Maar als mijn dameme vraagt “wat zou je graag hebben als cadeautje voor…”, dan zeg ik doorgaans : ik heb alles al. En als ik iets wil koop ik het wel. Nee, cadeautjes, niet mijn ding.

  10. Leuk! ‘k Wens je voor a.s. woensdag en de kerstdagen heel veel verrassingscadeautjes 😉 ♥Alhoewel je mooiste cadeau je volledige herstel zal zijn. En… nou vooruit dan maar… ‘k zal ff op die 2 linken drukken {^_^}

  11. Jij bent precies mijn zus :-), ik ben wel benieuwd naar mijn cadeautje maar mijn lief koopt er nooit, ik herhaal nooit 🙂 en met kerst wordt er een lijstje gegeven en dan weet ik vaak wat ik ga krijgen……..niks verrassend he, alleen mijn zoon die heeft me al een aantal keer kunnen verrassen……

  12. Ik ben niks, nul komma nul nieuwsgierig. Hoef ik ook niet te zijn want alles wat ik krijg voor verjaardag, huwelijksverjaardag, enz. kies ik zelf uit. Dan weet ik zeker dat het is wat ik echt wil. En, neuh, ik ben niet moeilijk! 😉

  13. Ooooh je bent echt erg 😂😂. Ik ben wel nieuwsgierig en vis soms, maar daar trapt echtgenoot niet in, die kan me vreselijk pesten en lol dat ie dan heeft. Grmpf. Maar gaan zoeken zal ik niet doen.

  14. Wij zijn gelukkig gestopt met de cadeautjes. Voor zijn veertigste verjaardag heb ik wel mijn vriend ontvoerd van zijn werk (niet vieren daar kom je op je veertigste niet mee weg, vond ik). Zijn gezicht toen ik ‘m kwam ophalen was voor mij een ultiem cadeau. Nu word ik alleen zelf veertig volgend jaar, en ik vrees dat ik er dan ook niet mee weg kom dat ik niets wil vieren. Bah.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s