Nog niet veel te melden.

Ik heb weer een stapje terug moeten doen in de afgelopen week.

Ik werkte vier uur per dag. Dat bleek te enthousiast. Ik kwam met hoofdpijn thuis en moest als een heuse bejaarde bijslapen alvorens ik weer wat waard was. Op laste van stokslagen van de bedrijfsarts schroefde ik de boel noodgedwongen terug naar drie uur.

Dat leek goed te gaan. Tot afgelopen maandag. Ik kwam thuis na drie uur werken, maakte een ovenschotel, ruimde wat op en deed daarna keurig netjes mijn slaapje. Tegen vijven kwam mijn schoonmoeder om mee te eten en toen ze wegging, zo acht uur, knalde mijn kop bijkans uit elkaar. Uiteraard had het hele orkest zich ook weer verzameld onder mijn schedel en gooide er een heftige symfonie uit. Vooral de klarinet deed lekker zijn best.

Ik deed geen oog dicht, het was veel te onrustig in mijn hoofd.

Ik verkaste wederom naar de bank alwaar Misty me meteen besprong. ‘Há gezellig! Mijn sleepy is er weer’…

’s Morgens was ik een huilend hoopje niks en meldde me ziek.

Door de pijn en de onrust en wat voor mij voelde als een enorme nederlaag, was ik zo van slag, dat ik mijn heil zocht bij iets kalmerends. Ik nestelde me op de bank met Iron Man, thee en poes en maakte er maar het beste van.

Vlam belde me einde van de ochtend en stelde voor zelf met Peter te gaan praten. Ik liep de afgelopen weken rond met nogal wat frustraties aangaande hem (ik noem een niet-informeren naar hoe mijn gesprek met de bedrijfsarts geweest was) en ben sowieso de laatste tijd echt te labiel om gesprekken aan te gaan. Ik jank om niks en voel me enorm snel aangevallen.

Dat bleek een gouden greep. Peter vond het fijn zijn verhaal kwijt te kunnen en lijkt nu beter te snappen hoe ik ben. Altijd maar doorgaan. Lachen. Grapjes maken. Doen alsof het prima gaat. Maar ondertussen…

De volgende dag hebben wij samen ook een goed gesprek gehad, kreeg ik tot twee keer toe een dikke knuffel en hebben we beslist dat ik terugga naar twee uur per dag. Want Peter stelde: het is maar werk. Het is niet de bedoeling dat je na je werk thuis komt en niks meer kunt. Je moet energie overhouden om leuke dingen te doen. En we moeten zien te voorkomen dat je restschade overhoudt.

En dus werkte ik de afgelopen dagen braafjes twee uur.

De week van 18 december zijn we gesloten.

De week daarna hoef ik (vanwege Kerst) alleen woens- en donderdag te werken.

En de week dáárna zijn we weer dicht.

Maandag 8 januari gaan we weer beginnen en die week heb ik ook een afspraak met de neuroloog.

Ik kabbel 2017 dus wel door. En in het nieuwe jaar zien we wel weer.

Oh! En óók een hele geruststelling: de accreditatie van de praktijk, waar wij aan begonnen waren maar die al tig keer door mijn ziekte is uitgesteld, is op de lange baan geschoven. We hebben tot twee jaar (!) uitstel gekregen.

Alleen dat al gaf instant rust in mijn hoofd.

Mijn uitzicht voor de komende weken. Geef toe: het kan slechter 😉

 

36 thoughts on “Nog niet veel te melden.

  1. Ik zou helemaal de ziektewet ingaan en eerst zelf opknappen. Je lijf is belangrijker dan werk. Sterkte.🎄✨ geniet van de poes en de mensen om je heen.

    1. Het vooruitzicht nu wéken thuis te moeten zitten, is niks voor mij. Ik zou er echt heel sip van worden. Me nutteloos voelen. Die paar weekjes een paar uurtjes per dag zijn voor mij ook helend. Dus nog 4×2 en 2×2 uur en dan is het alweer 2018. Moet lukken! 🙂

  2. Hoe balen is dit. Maar! Gelukkig kan je nog iets doen en snapt Peter (een jij 😉) dat een stapje terug doen nu, beter is voor je lijf, hoofd en mentaal welbevinden. Het is idd maar werk, maar toch belangrijk genoeg om een goede balans te vinden en niet helemaal uit te hoeven vallen. Dan wordt de stap terug enorm groot en nu blijf je toch betrokken.
    Aftellen naar de vrije weken!
    Fijn weekend 😘

  3. Fijn dat je terug gaat naar 2 uur per dag. En de tijd die je niet werkt, ben je nog druk genoeg met de dingen die thuis ook moeten en waar energie in gaat zitten. Hou je taai daar. xx

  4. Wat heerlijk dat je toe hebt kunnen staan dat Vlam het gesprek is aangegaan met Peter, want ook dat moet een soort overwinning zijn voor iemand als jij. Nog wat meer rust en toch ook een klein beetje werken zal voor de komende weken het beste medicijn zijn. Het zal je lukken, ook al kost het tijd! Beterschap en geniet van je lieverds, Misty, de boom en je leuke uitzicht xx

      1. Ik lees je graag en het kost mij geen moeite te reageren, de woorden komen puur en gemeend, zonder nadenken. Misschien zijn we in een aantal doe-dingen of denkwijzen toch min of meer gelijkgestemd ☺️

  5. Door zo af en toe wel te werken kun je goed in de gaten houden hoe het met je gaat. De afwisseling zal goed vooor je zijn en fijn dat Vlam het met Peter heeft opgepikt.

  6. Hulde aan Vlam die je zo goed kent. Spanning die je niet ziet kun je toch horen. Zo idioot werk tinnitus helaas. Geniet van de dingen die er wel zijn en verder loslaten, uitproberen en nemen zoals het komt en gaat. Dit advies is uitgeprobeerd door mezelf maar ‘resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst’. 😉

    Toitoi…. enne….. mooie boom,

    Groetjes,

    Dorothé

  7. Het zit je ook wel tegen en natuurlijk baal je dan .Dus toch weer heel rustig aan doen Klief het is niet anders .Een heel goede actie van Vlam want dat heeft de lucht gelkaart tussen jou en Peter .Je hebt een kleurig uitzicht en dan Misty gezellig bij je heerlijk toch !
    Beterschap ,Elisabeth

  8. Het is natuurlijk wrang om weer terug te gaan naar twee uurtje werk, maar gelukkig begrijpt Peter dat je ook een leven hebt.
    Hulde voor vlam, hij heeft een gouden idee gehad. Hans

  9. Van mij geen nieuwe woorden maar slechts aansluiting bij alle andere goede wensen. Wat zal jij je waardeloos voelen en het vertrouwen in je lichaam kwijt zijn zo nu en dan! Of vul ik nu te veel in naar mijn eigen gevoel 🤨? Knuffel uit Zweden

  10. …En de kerstboom zo heerlijk ton-sur-ton rustig gehouden 🙂 Maar ohne spass, ik wens je alles wat nodig is om weer de oude te worden (nodig hebben, wensen en willen zijn toch vaak verschillende zaken) geduld, aanvaarding, tijd, liefde. Beterschap Kliefje.

  11. Dit bewijst hoe goed jouw keuze is geweest om voor Vlam te gaan. Nee, hij is niet perfect (maar wie wel?), maar heerlijk dat hij zo voor jou door het vuur wil gaan; om jouw belangen te behartigen als dat nodig is. Ik herken die wil om te werken, die wil om dat waar je goed in bent te doen; om al die mensen waar jij je betrokken bij voelt niet in de steek te laten. Maar Klief nu moet je eerst voor jezelf zorgen om als je hersenvliezen weer hersteld, je weer echt jouw 100% te geven.
    Ik wens je beterschap en alle goede dingen voor je herstel!

  12. Je hebt juist veel te melden. Peter heeft begrip en zegt zelfs: “Het is maar werk.”
    De accreditatie naar zeer lange termijn geschoven.
    Niks doen is niks, maar met 2 uurtjes per dag tel je toch mee.
    Pas maar op, straks begin je nog gezond aan het nieuwe jaar (-:
    Ben echt blij je te lezen; maakte me ongerust over je.
    Liefs ♥

  13. Hey… na alle kritiek van de vorige keer: well done!!!
    Super idee van Vlam en goed dat je hem dat hebt laten doen (na een tijdje piekeren vermoed ik ;)). En dan blijkt zelfs je baas nog iemand met begrip te zijn. Waarvoor hulde.
    Wat lekker die vrije weken! Dat maakt niet-werken ook makkelijker denk ik. Niemand werkt immers 😉
    Goed uitzicht ook, die boom is weer geweldig. En Zuster Misty houdt je braaf op je plek, haha. Hier kun je wel aan wennen denk ik!
    Dikke knuf! 😘 En ik hoor het wel als je weer zin krijgt in een feudje 😉 (no hurries!!)

  14. Als jij hier gelukkig mee bent, is een goed plan zo. Als er maar geen achterstallig werk op je wacht, later.
    Kon de neuroloog maar wat hersenvocht in je hersenpan spuiten, hè?
    Ik zie de glimmende tasjes van de Big Bazar niet hangen in de kerstboom.
    Fijn weekend en hou je taai. Laat Vlam en Jill maar goed voor je zorgen.

  15. Ik hoop dat Misty voorlopig zo blijft liggen, dan moet jij dat ook. Lieve Klief, doe heel rustig aan en let goed op jezelf. Beterschap en sterkte deze laatste weken van 2017!

  16. Fijn dat je baas nu eindelijk doet wat voor jou (en uiteindelijk ook voor de praktijk) op dit moment het beste is.
    Van zo’n bonte kerstboom zou ik hoorndol worden, maar ik begrijp dat ie voor jou rustgevend is. Volgens mij kun je dit jaar helemaal losgaan met het kopen va kitschhangers en -ballen, want ik zie er erg veel.

  17. Hiervoor is bijna alles al gezegd. Toch maar hopen dat de vrije dagen en de dagen met weinig werken uiteindelijk naar een volledig herstel mogen leiden! Dit moet allemaal niet gemakkelijk zijn…
    Zoen!

  18. Perfect.. en nou niet alleen maar zielig thuis gaan zitten, maar je kunt die dagen dat je thuis zit ook natuurlijk minimaal twee uurtjes wat gaan doen en dan eventueel rusten. Hopelijk vermaak je je goed en kom je vanzelf weer leuke verhalen. ehhh dingen tegen.

    Love As Always
    Di mario

    ps.. van mij kun je wel drie knuffels krijgen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s