Kotskat.

Ik houd heel erg van onze kat Misty, maar dat was al duidelijk geworden in de loop der jaren.

Ze is een Maine Coon van negen jaar oud, we kregen haar toen ze net vijf was. Eerst gebruikt als fokpoes, daarna heeft ze een jaar of wat bij een vrachtwagenchauffeur gewoond die nooit thuis was en haar uiteindelijk maar op Marktplaats aanbood. Misty is om bovenstaande redenen nooit echt goed gesocialiseerd.

We kregen haar als een angstig hoopje, (nou ja hóóp is het meer) poes. Ze weegt namelijk zo ongeveer zeven kilo. Maine Coons zijn grote katten.

In de loop der jaren is het wat ons drieën betreft wel goed gekomen. Wij kunnen alles met haar doen. Ze is een hond in een poezenlichaam. Waar wij zijn, is zij.

Zitten wij op het balkon, dan is zij daar ook te vinden.

Kijken we televisie, dan wurmt en draait ze net zo lang, tot ze erbij ligt. Liefst op mijn schoot.

Kijkt Vlam op zondag Studio Sport, dan ligt mevrouw op zijn zij.

Ze slaapt bij Jill op bed en de laatste tijd zelfs bij voorkeur ónder de dekens.

Doe ik ’s middags een dutje, dan komt ze bij me liggen.

Ze accepteert alles. Ik kan haar met beide handen bij haar kop pakken en een kus op haar hoofd geven. Ik kan mijn handen om haar nek leggen. We mogen haar buik aaien. Ligt ze op me, dan heb ik haar soms echt als een baby vast, in mijn armen. Ligt ze in haar mandje (dat op de bank staat want ze wil er graag bij zijn) dan kun je zo je hoofd op haar leggen, alsof ze een kussen is.

Ze praat tegen ons. Ze reageert op haar naam. Zeg je iets tegen Misty, dan krijg je altijd antwoord. Inmiddels herkennen we de verschillende geluiden en weten we wat ze bedoelt of hoe ze zich voelt.

Naar andere mensen toe is ze een rámp! Heel veel mensen denken dat we een “imaginary cat” hebben. We hebben het wel over haar, maar niemand heeft haar ooit gezien.

Gaat namelijk de deurbel, dan zie je één grote harige streep naar boven gaan. Foetsie is ze dan.

Dat vind ik jammer.

Maar het allerjammerst vind ik dat ze nogal veel kotst. Ik gok van de stress. Nou zijn alle katten wel enigszins autistisch, maar Misty spant de kroon. Elke kleine verandering leidt tot een platte, angstige poes met énorme ogen. En het werkt op haar maag. Bijna dagelijks is het wel raak, dat overgeven. We hebben al speciale brokjes die ze moet kauwen, die ze niet in zijn geheel kan doorslikken. Want als ze te snel eet, is het geheid feest daarna. Omdat ze halflangharig is, heeft ze ook vaker last van haarballen. Maar tot zo’n bal eruit is, hebben we daar soms wéken lol van. In de vorm van plassen gal. Erg leuk als je daar met je sokken in gaat staan trouwens.

Ik weet niet wat dat is met katten. Heb je een heel huis van laminaat waar overal probleemloos gekotst kan worden… Nee hoor. Dan moet het over de eettafel. Bij voorkeur over de agenda van Jill.

Gisteren kon ik haar nog net op tijd wegtrekken bij de cadeautjes onder de kerstboom.

De dag daarvoor wilde ze haar mandje vol vomeren.

Mijn broertje had vroeger een poes die in zijn schoenen kotste.

Dat doet ze nog nét niet.

En ik hoop niet dat Misty dit ooit te horen krijgt, want het kan haar zomaar op “goeie” ideeën brengen…

64 thoughts on “Kotskat.

  1. Wij hebben een kotshond. Supergevoelig voor alles. Dus ja, ik snap die combinatie sokken en gal heel goed. ’s Ochtends. Nuchter. Alsof je een ei van een gladde vloer probeert op te dweilen…

  2. Wij hebben zo’n hond….. maar die loopt speciaal naar de deurmat toe om daar te staan kotsen… Dat is best handig, want die deurmat kan gewoon in de wasmachine…. of hij kotst in de tuin.. Maar ik kan me voorstellen dat het zowel voor Misty als voor jullie best heel lastig is.. en goor en zielig… niet noodzakelijkerwijs in die volgorde,

  3. O zo herkenbaar. Hier vier katten die slecht gesocialiseerd ware door hun verleden.
    Wel heel fijn dat Misty wel zo knuffelig is naar jullie toe.
    Onze kat Gerrie kotste uit nervositeit ook heel vaak. Ik heb hem uiteindelijk toen een tijd op zylkene gezet. Dat is vrij verkrijgbaar en haalt de scherpe randjes overal van af. Het kotsen was toen snel over.

  4. Jaren geleden hadden wij een kat met een verleden. Hartstikke angstig, zat veel onder de kast, wilde niet naar buiten en schrok overal van. Is wel goed gekomen uiteindelijk. Maar die kotste ook veel en altijd net op het kleed! Terwijl wij dus ook overal laminaat hadden en één kleed. Geen idee waarom, misschien hield hij niet van spetters ?! Ik werd het af en toe wel; zat maar het was zo’n lieverd dus ja, wat moet je.

  5. Mijn ouders hebben ook een langharige kat dus het probleem met de haarballen is me wel bekend… Er bestaat daar wel een middeltje voor dacht ik. Mijn mama gaf de kat yoghurt en dat hielp ook, alles wat goed glijdt 🙂

  6. Er zijn mensen die beweren dat ‘Baasjes’ op hun ‘hond’ lijken. Zou er ook zo’n gelijkenis kunnen zijn met katten en baasjes. En dat Misty gewoon last heeft van los-zittende-hersen-kwabben? (Grapje / Knipoog)

  7. Een van mijn vorige katten kon niet tegen vis, en soms zat dat kennelijk toch in blikjes voer. Hij kotste bij voorkeur als hij halverwege de trap zat, zo heerlijk over meerdere treden.
    Gekke gewoontes toch. De huidige hond waarschuwt met een angstige blik in de ogen dat er wat aankomt en wil dan naar buiten. Dat is fijn

  8. Ook voor deze kattenfluisteraar herkenbaar ja. Ook leuk als een van de katten boven de verwarming kotst zodat de hele drab tussen de verwarming zit waar je echt never nooit meer bij kunt. Gaat ook lekker ruiken iedere keer als de verwarming weer aangaat. Ik gooi er ook nog maar even wat adviezen tegen aan: heb je al pasta tegen haarballen geprobeerd? En bij Plien stopte het overgeven pas echt toen we van harde brokken overgingen op zacht voer.

  9. Haar het likwerk uit de tong nemen door vaker borstelen? Een kat die vaak geborsteld word, houdt op met zichzelf verzorgen. Niet dat dat goed is maar het scheelt veel haarballengekots.
    Kattengras? Een teiltje?

  10. Geen kat hier maar een oude, demente hond hier die 5 minuten nadat ze naar buiten geweest is het presteert een zachte hoop precies en welgemikt op de rand van het kleed te kakken. Zo dat alles er helemaal op ligt, geen drup ernaast.. Heb al menigmaal met mijn blote voeten erin gestaan zo dat het tussen mijn tenen omhoog kwam.

  11. Oh zo herkenbaar! En waarom moet het altijd ergens óp inderdaad! Bank, kleed, mand, maar fatsoenlijk op de tegels, ho maar 😂😂😂
    Maar wat zouden we onze poezenpluizen missen als ze er niet meer zouden zijn.
    Zo maar eens het gewassen kleed van de bank van de lijn halen. Was ondergekotst 🤣🤣🤣

  12. Elke morgen gaat bij mijn zoon, als ze moeten werken, speciaal daarvoor aangeschafte kleden over de banken en het vloerkleed moet opgerold.
    De deuren van de slaapkamers moeten dicht.
    En dat voor twee heel gewone huis-tuin- en keukenkatten.

  13. Mijn katten kotsten geheid altijd op het kleed. Ik heb eens gelezen waarom ze dat doen. Dat is omdat ook zij er een hekel aan hebben als het spettert. Dus nog kieskeurig ook. Ik heb ook altijd katten gehad en eentje pieste nogal vaak overal te pas en te onpas. Dat was als ik thuis kwam eerst goed kijken of er niet ergens een plas lag. Ja katten. Ze zijn lief, maar je weet ook wel dát je ze hebt…

  14. Een van onze katten deed dat ook. Bleek dat ze iets aan haar schildklier had. Dagelijks een pilletje, en later vaker per dag en het kotsprobleem was opgelost.

  15. En nu met dit vieze weer, komt mijn kater steeds met hele vieze pootjes binnen. Het lijkt wel of hij steeds in de blubber aan het roeren is geweest. Tot zijn oksels zit het 😱. En dan binnen lekker alles eraf schudden. Tegen de muren zit de blubber. Maar de lieverd kotst heet weinig 😂

  16. Ooit – toen ik nog jong en strak was – werkte ik in een dierenasiel. Daar werkte een dierenarts die gestreste katten behandelde met homeopathische druppels. Welke weet ik uiteraard niet meer. Je hebt weer heel veel aan me.
    Een schrale troost: Rosa kotst ook nooit op parket of zeil maar altijd op het kleed.
    Liefs ♥

  17. Denk toch dat ze snel van streek is door haar verleden, daarom vertoont ze ook vluchtgedrag bij voor haar vreemde mensen.
    Jullie hebben aan Misty getoond dat ze onderdeel van het gezin is en daar veel liefde en warmte ontvangt.
    Als er buitenstaanders komen is ze daar niet zeker van. Hans

  18. Wat jou kat alleen doet en kan, doen bij mij 2 van de 3. Het kotsen is vreselijk, Nanouk doet het het liefst als ze net gegeten heeft en als hoogtepunt afgelopen voorjaar in mijn retedure pantoffels… Floortje (de Scottish Straight) heeft een persoonlijkheidsstoornis en is een bange poeperd.Als bezoek haar te zien krijgt is het een wonder. Maar ach, ze zijn zo lief hè en je krijgt er zoveel voor terug…. 😉
    Fijn weekend vast!

  19. Hoe herkenbaar! Gisteren heeft Nima ook vier keer overgegeven. Het waren haarballen. Ik vond ook geen kattengras, dus heb ik een bamboeplantje gekocht. Misschien verdraagt ze dat niet zo goed :-s
    Tja, het zijn en blijven kotserkes …

  20. Vaker per dag kleine porties eten geven werkt heel goed voor de passage van de haren. Er ontstaan dan geen ballen meer maar de haren gaan met het eten mee.
    Is ze getest op haar nieren? Ze kan ook misselijk zijn door nierklachten.

  21. Mijn ene kat schrokt nogal en een te grote portie komt weer uit (liefst op de tafel en als het kan ook op een schoolboek van dochter). Wat helpt is altijd harde brokjes klaar laten staan (als die op zijn waant ze zich uitgehongerd dus propt ze zich vol als ze bijgevuld worden) en van de maaltijdzakjes krijgt ze maar een halve (gelukkig heb ik twee katten). Misschien werkt dat ook bij jouw kat al is me opgevallen dat vrijwel alle katten zeer uniek zijn wat lastig is met tips.

    1. Wij geven idd al een halve portie. Wat mij betreft zou het natte voer afgeschaft mogen worden maar Vlam wil dat per se niet… Maar zou wel veel kotsen schelen. Ze schrokt het echt op en dat gaat vaak fout.

  22. Zou het kotsen net zo iets zijn als het binnenbrengen van een dode muis of een vogeltje? Zo van, ik kom jullie mijn dank brengen voor de goede verzorging? En tja, die dank moet wel een passende ondergrond hebben. Want zo maar op dat kale laminaat of zeil dat kan niet.

  23. Heel herkenbaar! Wij hebben een kruising(?) Noorse boskat die door de dierenambulance met grote tandvleesproblemen van straat is gehaald. Was in het begin bang voor alles, van stress ook aan de diarree (kan ik je ook niet aanraden met een langharige kat 😉 ). Inmiddels is hij bij ons enorm op zijn gemak, zolang wij rekening houden met zijn ptss, autisme en angststoornissen. Als de bel gaat stuift hij met zijn buik op de grond, uit de bocht vliegend naar boven, voor het bezoek als enig bewijs van zijn bestaan een heleboel haar en overal kattengrit achterlatend. Terwijl je toch echt had gezogen. Wat overigens op de schaal van heel erg eng tot ik denk dat ik er in blijf eng toch bijna bij dat laatste zit, maar dat terzijde.
    Kotsen gebeurt hier ook vaak, bij voorkeur op de kokosmat, de ongelakte parketvloer of op een plekje dat je niet kan vinden. Het liefst op ongelukkige momenten: tijdens het eten of als ik in bed lig en net wakker ben/ net in slaap val. Zodat ik hoor dat ik iets op moet gaan ruimen, maar geen idee heb waaaaaar. En dat je dan toch precies in die ene plas gal gaat staan die je over het hoofd hebt gezien. Wij mogen geen schoenen of pantoffels aan van poes, vooral met panty’s is het een feestje als je zo’n plas tegenkomt.
    Onze kat heeft geen tanden meer, eet alleen harde brokken die hij in een keer door kan slikken. Sinds kort geven we hem moutpasta. Vindt hij heerlijk. Het stinkt gruwelijk, dat schijnt het lekker te maken…
    Hij heeft sindsdien wel een enorme haarbal geproduceerd (een die in het guiness book of records kan), maar zonder het enorm zielige loeigeluid dat daaraan normaal gesproken vooraf gaat, en ook zonder eerst een week slecht te eten, overal galplasjes achter te laten en de laatste dag voor de ballen er uit komen steeds zijn brokjes op het parket te deponeren. Dus dat is voor kat en voor ons al winst.
    Het spul dat we hebben gekocht heet gimpet malt soft pasta. Te koop bij de dierenspeciaalzaak.
    Een aai voor Misty, ook namens onze haarbal Loki,
    Marianne

  24. owh.. dat is vervelend, maar ik hoor het vaker. Als het door de stress komt zou je ook bach druppels kunnen gebruiken. Die voor katten natuurlijk. En misschien eens brokken proberen die graanvrij zijn. Wil nog weleens helpen.

    Love As always
    Di Mario

  25. Heel herkenbaar, maar dan bij jongste schoondochter. Zij heeft vier katten die de boel regelmatig onderkotsen. En altijd op de verkeerde plekken. Bij mij wel een keer in mijn schoen die ik nietsvermoedend aantrok. Soms word je er wel radeloos van. Maar als je dan die koppies ziet;-).

    Liefs Joanne

  26. Glimlachend zat ik het te lezen. Ik ben geen kattenmens maar bij dat kat in een hondenlichaam was ik om. Toen ik bij het kotsen aankwam, verdween de glimlach. Wat triest. Voor Misty en voor jullie. Ik heb geen verstand van katten maar dat je zoiets wilt verhelpen, begrijp ik maar al te goed.

  27. Ik heb 5 maine coons waarvan een met een nierziekte die kotst ook veel.
    Wat ik minder vind meneer zit boven op de krabpaal die bijna 2 meter hoog is en dan kotst die naar beneden langs die muur af, gelukkig heb ik afwasbare verf op de muren 😉 maar hij kotst ook wel op de vloer of kleed.
    Van de 5 die ik heb zijn er 2 die ook vluchten als de bel gaat en bij mij hebben ze alle 5 geen verleden heb ze nl allemaal vanaf kitten, 2 zijn op dit moment nog kitten 😍😍
    Over het schrokken kan ik alleen voerbak aanbevelen extra daarvoor bedoeld dat ze wat rustiger eten.
    De pasta kan je ook door het natvoer doen, hier likken ze het van de tube.

    1. Haha, over de MUUR! Ik werd gek toen ik het las.
      Pasta over natvoer lukt niet, dan blieft mevrouw het niet.
      Ze heeft speciale brokjes, hele platte, van Royal Canin, Digestive Care en dat voorkomt schrokken. Dat gaat aardig.

  28. Ja echt van van boven naar beneden een hele streep had er een foto van moeten maken 🤣🤣🤣🤣 kan er nu wel om lachen maar op dat moment ff niet 🤢🤢
    Ben wel blij met mijn krabpaal alles kan eraf en zo in de wasmachine super.
    Maar dit ras is inderdaad geweldig 😁

  29. Wat een schatje is het toch! Wel echt zielig dat ze zoveel moet overgeven. En voor jullie natuurlijk enorm vervelend ook. De kat van mijn broertje is ook zo een schaduw, maar heeft ook echt temperament. Ze is meer een waakkat zegt mijn broertje altijd haha.

  30. Tja je houdt van ze ondanks de kleine minderleuke dingen… ik mocht zopas ook weer iets opruimen… onze oude dame eet soms te gulzig…. je kunt er weinig aan doen behalve zorgen voor lichtverteerbaar voedsel… en dat dan fijn prakken en evt aanlengen met wat water… ik neem aan dat je weet dat melk niet goed is voor poezengrut?

  31. En onze knuffelkater Ringo, die sproeit bij voorkeur in de leren stoel. Hij kan overal sproeien, buiten en binnen, maar waarom die leren stoel? Waarom niet gewoon op de afwasbare vloer? Of tegen een bos bloemen aan. Nee, iedere keer weer een leren stoel. Gaat die stoel weg, dan is er een volgende stoel aan de beurt. Hij heeft ook een tijdje tegen een stopcontact gesproeid, maar dat werd een schokkende ervaring. Dus daar stopte hij mee. Moet ik de stoel dus maar onder stroom zetten?

  32. Oh yuk…. Herkenbaar. Ons kleine krijger had er een handje van dit boven de convector put te doen. Daar kom je never nooit meer bij, en als de verwarming dan weer aan ging…
    Ik heb hem een tijdje CBD druppels en Propolistinctuur gegeven. Misschien een idee tegen de stress en het spugen?

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s