Met je spierspanningshoofdpijn.

Afgelopen vrijdag ben ik bij de neuroloog geweest en die had me eigenlijk niets te melden. Maar dat had ik ook niet verwacht. Ik had eigenlijk -achteraf gezien- wat assertiever moeten zijn en het initiatief moeten nemen. Door voor te stellen eerst de MRI in te gaan en dan terug te komen.

Want nu zat ik echt er voor Jan met de korte achternaam. Hoop geld, zonde van de tijd.

“Tsja, dus je hebt nog klachten? Wat vervelend. Duurt lang hè? Hmmm, ik weet eigenlijk ook niet zo goed wat ik er mee aan moet. Laten we dan maar een controle MRI inplannen en dan zie ik je daarna terug voor de uitslag”.

“Oh, en zou het geen spierspanningshoofdpijn kunnen zijn omdat je zegt dat het een andere pijn is dan toen je werd opgenomen?”

En in plaats van dat ik zei wat ik dacht, was ik hartstikke flabbergasted.

Eigenlijk had ik wíllen zeggen: ja eikel. En dan heb ik zeker ook spierspanningstinnitus? En spierspanningselectriciteitinmijnschedel? En spierspanningsvergeetachtigheid en spierspanningsemotionaliteit?

Ik voelde me echt totaal niet serieus genomen.

Achteraf gezien snap ik heus wel dat hij -op zijn Rotterdams gezegd- zijn bek maar een zet gaf en meer hardop dacht dan echt harde uitspraken deed. Want hij weet het ook niet. Hij zit ook maar een beetje te gissen. Hij suggereerde niet dat ik me aanstel. Hij gaat niet voor niets me weer zo’n kostbaar onderzoek laten ondergaan.

In ieder geval: vrijdag aanstaande opnieuw de tunnel in en de derde week van februari weer terug. Van dat laatste baalde ik enorm. Pas over zes (!) weken heeft hij weer tijd. En dan heb ik dus nog een spoedplek gekregen ook. Bizar hoe druk ze het daar hebben.

Ik heb ook leuke dingen te melden hoor. Echt. Het is niet alleen maar kommer en kwel. De afgelopen week heb ik de boel weer opgeschroefd naar drie uur per dag en dat ging prima. Donderdagmiddag (dan begint mijn weekend altijd) was de koek wel op en had ik hoofdpijn en was het orkest in mijn schedel weer een fijne symfonie aan het afspelen.

Máár: ik ben de werkdagen prima doorgekomen, heb geen dutjes achteraf gedaan en ik heb de hele week geen tramadol gebruikt.

En er is meer: ik ben grotendeels zelf op de fiets gegaan. Ik wil de aankomende tijd toch wel weer erg graag mijn zelfstandigheid terug hebben. Vlam is een enorme lieverd en niets is hem te veel. Maar gebracht en gehaald worden is mij echt wél te veel. Zeker het ophalen. Ik voel me een klein kind. Het geeft me een ‘busje komt zo’ gevoel. Ik voel me gecontroleerd. En bezwaard. Want als ik even nog tien minuutjes door wil gaan, zit er toch iemand op je te wachten. Niks voor mij joh.

En daarbij: ik ben verdorie in de afgelopen maanden vijf kilo (!) aangekomen! VIJF!

En als ik naar boven ren, naar ons huis, kom ik hijgend als een postpaard boven.

Oma moet echt weer wat meer gaan bewegen…

Wij hebben genoeg aan drie blaadjes…

32 thoughts on “Met je spierspanningshoofdpijn.

  1. Fijn dat het afgelopen week iets beter ging! Hopelijk blijft het opwaarts gaan. Ik ben momenteel elke dag in de sportschool om de kilo’ s er af te sporten. Van harte de beste wensen voor jouw gezondheid!

  2. Fijn dat er weer een MRI gemaakt wordt, maar ik vind het echt onbegrijpelijk dat je daarna nog 5 weken moet wachten op de uitslag. Stel sta je weer een bloedpatch moet krijgen, dan wil je die toch zo snel mogelijk?
    Maar wat fijn dat je deze week weer een paar stappen zet naar meer zelfstandigheid!

  3. Knap dat je het kon relativeren. Mij hebben ze met een soortgelijke ‘ikweethetnietdusikroepmaarwat’ uitspraak over mijn terugkerende buik- en rugpijnen huilend het ziekenhuis uitgejaagd..

    Heerlijk om te lezen dat het ondertussen wel in de betere richting gaat. Met name die ontbrekende dutjes: goed teken.
    Kus!

    1. Het was idd niet bevorderlijk voor de rust in mijn hoofd nee. Ik snap de onhandigheid en het is een fijne arts verder. Maar als iemand nog nooit hoofdpijn heeft gehad, dit heeft meegemaakt en nog in de nasleep zit, kun je toch niet eens een heel andere hoek in gaan zitten? Daarbij: een fysio mijn nek onderzocht en er is geen sprake van spanning.

  4. heerlijke foto van zuster Misty. Die 5 kilo gaan ook wel weer weg hoor. Fijn te horen dat t opschroeven van je uren goed gegaan zijn. Hoop dat het iedere week beter gaat.
    Fijne avond
    Lieve groet Brigitte

  5. Graag zou ik iets liefs, pakkends zeggen om je een hart onder de riem te steken, maar ik ken alleen maar clichés. En ik weet dat je daar niet van gediend bent. Dus ik zwijg maar wijselijk.

  6. Vijf kilo. Pfffff, dat is heftig. Daar zou je toch hoofdpijn van krijgen 😉 Wel mooi dat het een stuk beter ga. Natuurlijk gaat het je niet snel genoeg, maar als ik dit met een maand geleden vergelijk ben je wel een heel stuk vooruit gegaan. Snel die buis in…

    Love As Always
    Di Mario

  7. Hee, dat zijn al met al toch geen verkeerde berichten. Ik ben erg benieuwd wat er uit de MRI komt. Lang wachten zeg… pfff.
    Maar intussen hopelijk verder op de ingeslagen weg! En dan komen die 5 kilo ook wel weer goed 😉
    Xx en een aai voor zuster Misty!
    🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀

  8. Eén ding moet ik je nageven: je geduld is beyond belief. Ik zou al lang zijn uitgeweken naar specialist drie. En vier. Zelfs vijf. Dit treintje bolt me te traag. Tijd om van spoor te wisselen.

    1. Ik heb er (over de mail) twee “gesproken” en die doen het net zo. Twee neurologen uit een academisch ziekenhuis. Ze weten het gewoon niet. Het komt te weinig voor.
      Ik heb 16 weken geleden die bloodpatch gekregen. Toen is het genezen pas begonnen. Mensen die een been breken zijn zo acht weken zoet. Hersenvliezen hebben langer nodig, zo beredeneer ik het maar. En het gaat beter, dat kan ik niet ontkennen.
      We zien na de MRI wel. Toont die nog afwijkingen, dan kijken we verder. Is hij normaal of sterk verbeterd, dan weet ik gewoon dat ik nog meer geduld moet hebben.

  9. Geeft zeker een rot gevoel als er maar gegist wordt naar je indicatie.
    Ziek zijn gaat gepaard met minder bewegen en dan komt de rest van zelf ook wel. Hans

  10. Jij zit er middenin, en ik kan mij voorstellen dat je dan voortdoet, maar ik kijk vanop een afstandje en ik vraag mij af of de behandeling die je kreeg het euvel wel helemaal heeft opgelost? Wat als het maar voor 75% gefixt is, dan kan je revalideren al wat je wil, het gaat niet vooruit gaan. Denk ik dan. Ik weet het niet hoor, maar vraag het mij gewoon af of je er niet te dicht op staat en daardoor voort doet. Je went er ook aan denk ik, en kan daardoor je grenzen steeds een beetje verder opschuiven. Terwijl je eigenlijk eens zou moeten (nou ja, moeten) stilstaan en nuchter de balans opmaken en constateren dat er toch nog wat hapert. Niet dat ik er wat van ken of zo, het enige dat ik ken is dat mensen geneigd zijn om er het beste van te maken, en vooruit te willen gaan. Ook als ze eigenlijk niet vooruit kunnen.

    1. Jazeker! Die bloodpatch heeft geholpen. Die hoofdpijn die ik had (en die zo goed als verdween als ik plat ging liggen) heb ik niet meer. De misselijkheid is ook verdwenen. De oogmigraine ook. Het bijna flauwvallen als ik rechtop ging zitten, ook weg.
      De hoofdpijn die ik nu heb, heb ik niet zoals de eerste versie de hele dag, alleen als het teveel is. En hij gaat niet weg bij liggen. Alle klachten die ik had, zijn stukken minder dan in den beginne.
      Het zou zomaar kunnen dat mijn klachten nooit meer helemaal over gaan, hersenen zijn een lastig iets. Dat het zoals het nu is, blijft.
      Ook met die optie heb ik inmiddels rekening gehouden.
      We zien het wel.
      Eerst verder onderzoek.

  11. Wat rot dat het zo lang duurt. En als een arts dan ook nog hardop gaat denken op een manier waar je niet vrolijk van wordt, en vijf kilo erbij. Echt balen. Ik kan niet anders zeggen dan heel veel sterkte!

  12. je blijft wel lekker bezig zo, ik zou je graag een oplossing bieden maar ben geen dokter …. daarom een lekkere digitale kuszzzzz . En ik zit hier een beetje te zeiken dat ik de zon zo mis…. pfffff….

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s