Gedeelde smart is halve smart.

Via mijn blog kwam ik dan ein-de-lijk in contact met een iemand die net als ik ook lekkende hersenvliezen had. We zijn zeldzaam. Één op de 50.000 mensen heeft dit euvel.

Na een paar mailtjes, hebben B en ik vanmorgen gebeld.

Het was een ‘feest’ van herkenning.

Niet op alle punten hebben we dezelfde klachten, maar één ding was wel heel duidelijk: we zijn beiden snel overprikkeld en moeten onze bezigheden enorm doseren.

Bij haar begonnen de klachten ruim tweeënhalf jaar geleden. Momenteel werkt ze maximaal zes uur per dag, meer kan ze niet aan. Tijdens het werken moet ze mini-pauzes inlassen, anders houdt ze het niet vol. Haar deur gaat regelmatig dicht om geluiden vanuit de gang tegen te houden. Twee dingen tegelijk kan ze niet. Dan is ze moe en kan ‘er niet meer in haar hoofd’.

Ik weet precies wat ze bedoelt. Woensdag had ik weer zo’n dag. Retedruk op de praktijk, patiënten, mensen aan de balie, de spoedlijn tussendoor, de wetenschap dat ik hopeloos achterloop qua administratie en als klap op de vuurpijl mijn werkgever. Die mij de afgelopen ruime week dagelijks heeft lastiggevallen met het feit dat hij gekort ging worden op zijn geld, dat we niet meer voldeden aan de eisen van onze zorggroep en dat er nu echt longfunctieonderzoeken moesten worden afgenomen worden. En het lukte hem maar niet om een vervanger voor mij te vinden. Zelfs op weg naar de wachtkamer, toen ik een nieuwe patiënt ophaalde, begon hij er over…

Ik werk momenteel drie uur per dag en alleen aan de dagelijkse administratie heb ik tweeënhalf tot drie uur werk. Tussen acht en negen heb ik inloopspreekuur. En vanaf kwart over negen doe ik één of twee uitstrijkjes. Ik prop al teveel dingen in die drie uur.

En dan steeds iemand aan je kop hebben die je onder druk zet.

En of ik hem anders uit kon leggen hoe het moet? Want dan ging hij ze zelf wel op zaterdag afnemen, die onderzoeken. (Alsof ik in een uurtje iemand zoiets gecompliceerds kan leren. Ik heb een half jaar lang een longverpleegkundige naast me gehad).

Ik was het schijt- maar dan ook schijtzat en ik mailde de zorggroep. En ik kreeg zwart op wit dat we helemaal niet in de gevarenzone zitten en dat er geen enkele reden is om onze betalingen in te houden.

Intussen was ik kapot van de druk en de stress.

Woensdag stopte ik na tweeënhalf uur werken en toen ik thuis kwam, knalde mijn kop bijkans van mijn romp. Suizen, zoemen, fluiten. Het was zó vol en zó chaotisch dat ik bijna in paniek raakte. Ik kan het gevoel niet uitleggen. Ik begon keihard te huilen en zat voor het eerst van mijn leven op het randje van hyperventileren.

En toen las ik B’s mail. En daarin schreef ze onder andere dat haar revalidatiearts haar had verteld dat wanneer de hersenen bijna zes weken lang, (in mijn geval), te weinig hersenvocht hebben gekregen, ze celschade hebben opgelopen. De cellen kunnen zich wel weer herstellen, maar dat gaat langzaam.

En toen moest ik weer huilen.

Maar dit keer van ‘blijdschap’.

Ik ben niet gek.

Ik stel me niet aan.

En die neurologen onderschatten het hele probleem; die focussen zich alleen maar op dat lek. Dat moet dicht en daarna ben je genezen.

Ammehoela met je genezen.

Bron: pixabay.com (2328291)

46 thoughts on “Gedeelde smart is halve smart.

  1. Lotgenotencontact kan heel belangrijk zijn. Is er geen professor ofzo die dit als specialisme heeft en waar je naar toe kunt? En die die Peter eens met de realiteit confronteert?

      1. Je moet daar niet zo star aan vast houden. Meld je volledig ziek. Je vindt vanzelf iets leuks te doen als je er toe in staat bent. Gezondheid gaat voor, realiseer je je dat toch eens.

        1. Ben het helemaal met Marry eens. Eerst je gezondheid. Dat dat moeilijk is en k*t, daar weet ik alles van. Al jaren. Maar helaas heb ik het ook deels aan mezelf te wijten dat mijn gezondheid is verknoeid. Ik bleef maar doorgaan en helaas heb ik het elastiekje te ver uitgerekt. Ik gun je zo dat je na een tijd van rust en opbouwen je je gezondheid zoveel mogelijk weer terug krijgt.

  2. Wat ontzettend fijn een lotgenoot! Dat is zo n opluchting! Iedereen (nou ja bijna iedereen:-) probeert zich in te leven maar dat is best moeilijk en een lotgenoot is gewoon fijn. En die werkgever van jou hup! Schop onder zijn kont met die kerel! Je had ook thuis op de bank kunnen blijven zitten!

  3. Wat ontzettend rot dat alles zo frustrerend loopt. Maar ik ben blij dat je een lotgenoot hebt gevonden die echt uit ervaring mee kan leven en ervaringen kan delen. En elke keer ben ik weer blij dat je toch weer een gram energie vindt om hoe goed of slecht het ook gaat een stukje van je leven hier te delen.

    1. Lief van je Janny. Alhoewel ik mijzelf wel wat zeurderig vind worden. Ik zou graag weer leuke verhalen willen delen. Maar feit is dat mijn leven momenteel niet leidt tot spectaculaire verhalen…

  4. Och hemel… al die prikkels. Jammer dat de artsen zo focussen op het gat dichten en niet op wat het met je doet. Ik herken dat wel van toen mijn eierstokken werden verwijderd. ‘Je raakt in de overgang en je menstrueert niet meer’. Dat was ongeveer het enige wat erover werd gezegd. Wat het verder met je lijf en met je hoofd doet… ik heb er zelf achter moeten komen. Zelfs de suggestie om een botmeting te laten doen kwam uit mijn koker.
    Wees niet te streng voor jezelf. Fijn dat je een lotgenoot, herkenning en erkenning vindt!

  5. Wat heerlijk dat je een lotgenoot hebt gevonden!
    Blijf opkomen voor jezelf. Zo intens belangrijk. Lekker dat artsen je technisch gezien na reparatie van het defect ‘genezen’ verklaren, maar dat is nog niet hetzelfde als daadwerkelijk ‘herstel’… Toen ik voor de dood was weggetrokken na hellp diende ik gewoon weer mn uurtjes op te bouwen… want, zo bitste mijn bedrijfsarts: ‘eerst het werk, dan het leven’… Wat er nu op neerkomt dat ik helemaal níet meer kan werken en thuis vooral aan het over-leven ben omdat ik veel te ver over alle grenzen gejakkerd ben. Jouw baas zou als arts eerst je herstel moeten faciliteren en respecteren. En anders gebruik je mij maar als voorbeeld hoe het dan wel niet lopen kan 😜
    Echt…pas goed op jezelf en laat je eigen lijf de grenzen aangeven, en niet een ander. En geniet van het lotgenotencontact ❤❤❤

  6. Heel fijn voor je dat je contact met haar hebt. Natuurlijk wist jij wel dat je niet gek was. Maar dat gevoel he. Ik heb een paar maatjes om mij heen verzameld, allemaal met hun eigen ‘gebrek’ en heb daar gewoon heel veel aan. En het is echt niet alleen ellende delen. Je kunt elkaar ook helpen met tips en soms ook gewoon lol hebben.
    (en die werkgever van jou moet een draai om zijn oren hebben.)

  7. Wat fijn dat je iemand gevonden hebt om hierover te kunnen praten ,iemand die weet hoe jij je voelt en ervaring mee kunt delen . En wat een ontzettende zak die baas van jou bah !! Schrijf maar lekker van je af als je het nodig hebt niks mis mee .
    Elisabeth

    1. Ik snap het ook niet, wat hij aan het doen is. Ik vraag me al steeds af of ik me aanstel of niet. Ik voel me enorm schuldig elke dag weer. Dat weet hij. En toch zo gaan pushen. Het maakt mij het vlagen enorm verdrietig, ik werk al ruim 12 jaar voor hem. Hij moet me toch kennen zou je zeggen…?
      Woensdag kwam hij aan me vragen hoe het ging en ik zei dat ik knetterende hoofdpijn had. “ga naar huis, leg neer wat je aan het doen bent” zei hij, zeer empathisch. Ironisch als je je realiseert dat hij het aan de andere kant in stand houdt met dit gepush.
      Ik hoop dat hij nu er zwart op wit bewijs is, dat hij nu zich even koest houdt.
      Nog een week.
      Dan een week vrij.
      Ben er (alweer) enorm aan toe…

      1. Laat ik eerst even zeggen dat je zeker geen aanstelster bent ,dus niet meer zo denken hoor !! Ik denk dat jouw baas af en toe een beetje in paniek is omdat de boel niet zo vlotjes verloopt nu jij er niet voor 100 procent bent ,en dat kan nu eenmaal even niet .Jammer dat er niet iemand is die wat van jou taken over kan nemen tijdelijk .En je ziet dat hij toch best wel gevoel heeft .Nu straks weer genieten van een weekje vrij ,doen hoor !

  8. He eindelijk iemand die hetzelfde meemaakt! Vervelend, en da’s zwak uitgedrukt, dat jullie in hetzelfde schuitje zitten maar wel fijn dat je mekaar misschien zo op de been kan houden.
    Enne je werkgever: met een flinke uppercut een hersenschudding bezorgen, mag dat?

  9. die baas van jou zou ik met liefde (hoewel) door de plee spoelen! Stuitend. En dat is dan een arts. Natuurlijk heeft hij een probleem, maar dat probleem ben jij niet, dat is zijn eigen onvermogen de boel goed te regelen. En nee, de praktijkondersteuners liggen niet voor het opscheppen, ik weet er alles van (één van onze praktijkondersteuners is langdurig ziek), maar longfunktieonderzoeken kunnen ook op andere plekken gedaan worden. En dat jij zoveel tijd nodig hebt voor de administratie zegt waarschijnlijk ook nog iets over jullie systemen.

  10. Kortgeleden had je baas nog begrip voor je (situatie.) Heeft hij een korte-termijn-geheugen of zo? Hij creëert wel een onhoudbare kut-situatie. Je bent ab-so-luut geen aansteller!
    Die lotgenoot doet je goed: je hersencellen zullen herstellen. Ze hebben alleen zo verrot veel tijd nodig…

  11. Fijn dat je iemand hebt die het echt snapt, helaas uit ervaring, dat dan weer wel.

    En beroerd jullie praktijk. Ik geloof dat jouw baas niet echt competent is. Ik denk dat hij het wel goed meent gezien zijn eerdere pogingen en ook het gesprek met Vlam destijds, maar hij kan zijn praktijk niet aan en al helemaal niet nu zijn steunpilaar is weggevallen voor een tijdje.

    Komt tijd komt raad zeggen ze maar dat dan maar even mag opschieten. In ieder geval aangeven bij de Arbo-arts dat het niet goed loopt daar.

    Groetjes,

    Dorothé

  12. Snapt hij nog steeds niet, hoe harder je duwt en trekt.. hoe langer het duurt. Toch jammer dat hij dat nog niet doorheeft. Gelukkig heb je zwart op wit het bewijs dat hij nog niet moet zeuren en dus verder moet zoeken naar iemand die het wel kan. En als ik het zo bekijk.. voor langere termijn graag.

    Love As Always
    Di Mario

  13. He, eindelijk een lotgenoot. Hopelijk kunnen jullie elkaar goed tot steun zijn.
    Die baas van jou is nogal kort van memorie. Tijdje terug leek hij het te snappen maar zo te lezen is ie terug bij af. Zou niet moeten, en helemaal niet voor iemand die zelf arts is. Paniek of niet, het is ZIJN probleem, niet het jouwe, tijd dat hij zich dat realiseert. Heeft hij daadwerkelijk al geprobeerd vervanging te vinden of is dat net zo’n l*lverhaal als dat over die zorggroep?
    En je collega, hoe is het daarmee, stelt die zich nog steeds hetzelfde op, of…?
    Waarom heb jij eigenlijk geen revalidatie-arts net als je lotgenote?
    Ik snap dat je van volledig thuis zitten gek zou worden. Aan de andere kant kun je niet wachten tot je week vrij ingaat, een week met ook helemaal niks. Dus waarom dan niet toch voorlopig volledig ziekmelden? Je doet hier jezelf bepaald geen goed mee vrees ik.
    Ik wou echt voor je dat het anders was! Sterkte lieve Klief.

  14. Pfff… Vanonder m’n lurksteen:
    ♫♥♫ “Je bent géén zeur en zo kom je ook niet over!!!
    Je schrijfstijl is en blijft verbazingwekkend verrassend en verfrissend!!!
    En ja: het lijkt me K-puntje-LOTE, pijnlijk en dodelijk vermoeiend al die geluiden in je hoofd doordat jouw hersenen heel hard aan ’t werk zijn om nieuwe verbindingen te leggen. Als je het helemaal niet meer houdt, wil luisteren naar ’n rustig muziekje of natuurgeluiden (uiteraard met ’n koptelefoon op) je brein nog wel eens kalmeren. Hou vol!” ♫♥♫

  15. Hoi Kliefje,
    sta/zit al weken in dubio; wel of niet reageren. Zit vol met goedbedoelde adviezen waar je geen reet aan hebt, je moet zelf ervaren wat het beste past voor jou. Maar 1 ding wil ik wel kwijt. Een huisartspraktijk is vlgs mij een hel om te re-integreren met de klachten die jij hebt (werk er zelf). Het is een en al hectiek, precies wat jouw hersencellen op dit moment NIET nodig hebben. Dat, in combi met je stressende en stresserende werkgever, echt foute boel……
    Veel sterkte, en fijn dat je een lotgenoot hebt gevonden!

    1. Klopt, een huisartsenpraktijk is idd niet te doen. Wat nou met je prikkelarme omgeving? Klopt wat je schrijft.
      Ik kan mijn werk nog wel handelen, maar dat gezeik erbij? Nee, dat kan ik echt niet verwerken op dit moment. En het gesprek aangaan is niet de tijd, ik ben zo labiel als de neten en laat me wrs zo overdonderen.

  16. Luister naar jezelf, Kliefje en probeer zo min mogelijk over je grenzen te gaan ! Wat voor ziekte je ook hebt, niemand weet hoe dat voelt, als je het zelf niet hebt gehad. Ook je baas als huisarts niet ! En je bent geen aansteller !!!
    Leren voor jezelf op te komen, grenzen stellen en daarbij niet aan anderen en de praktijk denken. Dat is allemaal niet jouw verantwoording ! Maar dat moet je wel eerst leren .
    Sterkte Tineke

  17. Dat is inderdaad een verademing als je iemand treft met de zelfde aandoening, je hoeft niet alles uitteleggen om te worden begrepen.
    Zorg maar goed voor jezelf, jij weet beter hoe je je voelt dan een ander. Hans

  18. Ik dacht dat ik hier al gereageerd had, maar kennelijk had ik me inwendig op lopen naaien over je baas. Bizar gewoon z’n gedraai en gelieg. Ik ben wel blij voor je dat je een mede patiënt hebt getroffen, dan hoef je niets uit te leggen maar weet de ander precies hoe het voelt. xx

  19. Jee wat vind ik dit rot om te lezen, wat heftig allemaal voor je! Toch te erg dat men je het gevoel geeft dat je je aanstelt. Ik hoop dat er heel snel extra hulp komt op de praktijk maar bovenal hoop ik dat je de dingen wat meer los kunt laten, zodat je hoofd er minder pijn van doet. Maar ik begrijp zo dat dat zoooo moeilijk is.
    Fijn dat je een lotgenoot hebt gevonden waar je mee hebt kunnen praten en dat je weet dat je niet de enige bent! Take care lieve Klief! x

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s