De bioloog en Jill.

Sylvia wilde weten hoe het staat het met de bioloog.

Kleine intro voor de nieuw meelezende mensch. Ik bleek ooit, in het krijt, na een paar vrijpartijen met een niet-serieuze kandidaat, zwanger. Hij wilde abortus en ik niet. Jill en ik zijn jaren samen/alleen geweest. Sinds twee jaar hebben Jill en haar biologische vader contact. Vlam heeft ruim vijf jaar geleden Jill erkend als zijn dochter.

Ik ben altijd eerlijk geweest naar Jill toe. Nooit dingen mooier voorgedaan dan ze zijn. Maar ook nooit echt kwaad gesproken over de bioloog. Wél dat ik zijn keuze afkeurde. Niet per se het kiezen voor een abortus, maar je van alle verantwoordelijkheden onttrekken. Ik heb haar altijd verteld zoals het was en haar beloofd dat wanneer zij er klaar voor was, ze contact met hem mocht opzoeken. Met als kanttekening dat ze in ieder geval tien jaar moest zijn. En de bioloog had ik duidelijk gemaakt nooit zonder mijn medeweten contact op te nemen met haar. Ik had begrip ooit voor zijn keuze, heb jarenlang alles alleen gedaan, dus ik vond dat ik wel in de positie was één en ander te eisen.

Op de avond voor Jills zestiende verjaardag ontving ik van de bioloog een nogal in scene gezette foto. Hij, zijn vrouw en hun drie kinderen op de bank met een papier met daarop ‘van harte gefeliciteerd Jill’.

Ik voelde me enorm voor het blok gezet. Sterker nog: ik noem het knalharde emotionele chantage.

Want wat ik ook koos, het zou gevolgen hebben.

Het liefste had ik hem terug gemaild en gevraagd waar de hel hij mee bezig was en had ik de foto weggegooid. Maar wat als Jill daar achter zou komen ooit? Zou ze het me kwalijk nemen?

En dus mailde ik de foto door. Met lood in mijn schoenen. Ik was heel verdrietig. Ik had geen zin haar te moeten delen met een vreemde. Vlam, Jill en ik waren gelukkig met ons drietjes. Het was niet mijn probleem dat hij na al die jaren ineens sentimenteel geworden was…

Vlam had het er heel erg moeilijk mee. Was bang ingeruild te worden. Vlam heeft altijd kinderen willen hebben, ze nooit gekregen en was (en is) knettergek op Jill.

We hebben alle drie een aantal heel moeilijke maanden gehad. Veel gehuild, veel twijfels gehad, enorm van de leg geweest.

Inmiddels hebben ze twee jaar contact en -wat ik stiekem gehoopt had, sorry, is ook uitgekomen- het aantal bezoekjes is op twee handen te tellen en is er ook niet echt sprake van een band.

Jill is sowieso een enorme kat-uit-de-boom-kijkert. Ze hecht zich niet snel aan mensen. Ik had al voorspeld dat ze hem moeilijk toe zou laten. En ik begrijp het wel. Ik niet ook dat hij niet helemaal haar type is. Hij staat heel anders in het leven dan dat wij dat doen.

Maar er echt over praten doen we eigenlijk nooit. Zij heeft recht op haar privacy en ‘geheimen’ en ik kan me heel erg goed voorstellen dat ze vecht met een stukje loyaliteit naar ons toe. Ik informeer zo nu en dan wel eens, maar push nooit.

Maar laten we eerlijk wezen, wat zegt het delen van een stukje DNA nou eenmaal?

Wat telt zijn gezamenlijke herinneringen, dat iemand er voor je is als je hem nodig hebt, vertrouwen, je op je gemak voelen bij iemand, warmte, geborgenheid. Er zijn op de belangrijke momenten in je leven.

Dan ben je pas echt een ouder.

48 thoughts on “De bioloog en Jill.

  1. Amen! Het is niet alleen loyaliteit naar jou en Vlam toe, maar vooral dat wat jullie haar geven en gegeven hebben. Altijd, vanaf haar eerste begin ben jij haar veilige haven en Vlam inmiddels ook alweer heel veel jaar! Je zal haar nooit kwijtraken aan een ‘onbekende’.

  2. Logisch allemaal. De emoties kan ik mij wel voorstellen. Deze zin klopt niet helemaal, denk ik: “Ik niet ook dat hij niet helemaal haar type is.”

  3. In een eerdere reactie over Jill & de bioloog heb ik volgens mij al eens gezegd dat ze me een slimme meid lijkt die zich niet zomaar ergens instort. Het lijkt erop dat dat klopt. Ben benieuwd wat er op dat gebied in haar koppie omgaat, lijkt me erg lastig/dubbel/frustrerend/etc. Knap dat je haar die ruimte geeft. Hopelijk is Vlam inmiddels over die ‘vervangings’-onzekerheid heen, want als ik de verhalen zo lees zijn hij en Jill dol op elkaar, dat verdwijnt niet zomaar. En de bioloog is natuurlijk een ongelofelijke knuppel, dat ‘ie zo’n prachtige meid (Jill) en een topvrouw (jij) heeft laten schieten. Ik was ook wel benieuwd hoe het gaat met Hoevrouwendenken. Schrijf je daar ook nog voor of is dat door de hersenpan momenteel too much?

  4. 💖. Hoop dat Vlam ook nooit meer schurende gedachten heeft over zijn rol. Hij is dè vader!
    Als ik dit lees dwaal ik af naar hoe de bioloog hierover denkt. Wat zegt hij tegen zijn partner en kinderen? Wat is zijn intentie?
    Nah, zinloos om hier mijn gedachten aan te verspillen. Ik kijk liever naar die leuke foto van 2 ouders met hun dochter en poezen kind.
    Fijne vrije week!

  5. Heel mooi en zo waar. Ik ervaar zoiets met zoonlief. Hij is niet mijn biologische zoon. Maar verder is hij dat wel degelijk 🙂 Goed van je, dat je zo eerlijk bent geweest al die tijd. Dat kan niet iedereen. Ik sluit mij verder bij de reactie van Soof aan. ❤

  6. Wat wordt er altijd gezegd? Eerlijk zijn duurt het langst. Goed dat je altijd open en eerlijk bent geweest. En wat voor een vader heeft ze nou toch gekregen! Eentje die er wel voor haar is en dat telt.

  7. Ze moet haar eigen keuzes maken en daar kun je haar alleen maar in steunen. Ook al ben je het niet altijd eens met haar keuzes. Ze heeft laten zien dat ze een grote meid is. En als de kiloknaller toch toevallig haar pijn hebben gedaan, dan weet ik zeker dat je haar liefdevol zult troosten.

    Love As Always
    Di Mario

  8. Knap van je dat je de deur voor Jill toch op een kier hebt laten staan en begrijpelijk van Vlam dat hij zich wat bedreigd voelde, maar als alles goed zit – zoals bij jullie – dan is er geen reden voor angst. Kijk die foto nou … hoe hecht kan je zijn?!

  9. Het siert jou alleen maar dat je haar de keuze hebt gelaten. Je oogst wat je zaait Klief, door zo open en eerlijk met haar om te gaan is ze de jonge vrouw geworden waar je zo trots op bent!

  10. Jill heeft gewoon de fijnste moeder en vader die er is. En aan die andere verspil ik geen woord. Verder eens met alle voorgaande reacties, je hebt altijd gedaan wat het best voor je kind was, ondanks je eigen gevoel. Petje af Klief.
    En de foto is prachtig ❤

  11. Dat je dochter ook jouw genen heeft maakt dat ze perfect in staat is om een mening te vormen over mensen.
    Het als kind niet gewenst zijn door je vader kan nu eenmaal niet zomaar onder de mat geveegd worden.
    Wees maar trots op wie ze is. Pluimen op de hoed van de enige ware ouders die jij en Vlam zijn.

  12. Mijn nieuwsgierigheid is beantwoord waarvoor mijn dank!
    Ik hoopte al dat het op deze wijze toch op zijn pootjes terecht is gekomen.
    Groetjes
    Sylvia

  13. Ik ben gescheiden en sinds 10 jaar opnieuw getrouwd. Mijn 20+ zonen hebben redelijk contact met hun biologische vader. Het waren pubers toen hun stiefvader in ons gezin kwam. Beide zonen zijn geen uitbundige praters.
    Daarom smelt ik als ze mijn man aanspreken met “hé vriend” en hem op vaderdag onhandig een pakje in zijn schoot werpen…

  14. Wat een moeilijke positie om in te zitten, want wat kon je anders doen dan die foto doorgeven inderdaad? Je hebt absoluut gelijk, dna delen maakt je niet automatisch familie.

  15. Zeker heeft Jill recht op haat eigen leven, daar zal ze haar weg in moeten vinden.
    Gelukkig lees ik dat het een sterke meid is. Hans

  16. De warmte en liefde van jullie drieën samen, het spat van de foto en is vaak te lezen in je stukjes, daar kan deze bio-vader niet tussenkomen.

  17. Een hoop gevoelens voor alle partijen, meeste voor Jill zelf nog. Kan me voorstellen dat ze wel wil weten hoe of wat, wie het is, kennis maken. Want tóch zegt dna wel iets, je bent zeker niet alleen je opvoeding maar ook voor een groot deel je genen, de helft die van hem. Aan de andere kant kan zomaar iemand die uit het niets opduikt niet verwachten dat hij een band krijgt. Het zal nooit zo worden als met de mensen waar ze altijd door is gekoesterd en van houdt.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s