Wat als ik een man was?

Dat vroeg Cellie Citroen me. Behalve staand plassen schreef ze erbij.

Wat is dat toch met vrouwen die fantaseren over staand plassen?

Mij lijkt het helemaal niks.

Zittend is a) beter voor de prostaat en b) het scheelt een hoop gespetter tegen je eigen benen en het ganse toilet. Want jawel meelezende man: niemand van u kan louter en alleen binnen de pot piesen. Dat denkt u maar. Als je met zo’n CSI-achtige UV lamp na een staande plasbeurt het toilet zou beschijnen, zou je een heel melkwegstelsel te zien krijgen.

Ik heb over Cellie’s vraag echt heel hard na zitten denken. En ik vind het een zeer lastige. Want ik kan mezelf echt met geen mogelijkheid in een mannenlichaam verplaatsen. Laat staan in een mannengeest!

Kom op zeg.

Schoenen zonder hakken? Elke dag scheren? Niet mogen huilen in het openbaar? Oeverloos en eindeloos ouwehoeren over niks? Altijd met oplossingen voor problemen moeten komen terwijl af en toe gewoon zwelgen gewoon lekker is. De zware boodschappen naar boven moeten sjouwen? Van die harige benen hebben? Borsthaar? Rughaar? Ik zou de hele dag jeuk hebben denk ik.

Ondanks enkele manco’s die wij vrouwen hebben; ik noem wat hormonale schommelingen, onbegrepen huilbuien, tien jaar van je leven ongesteld zijn, borsten die gaan hangen, atrofische vagina’s krijgen, altijd en eeuwig ons schuldig voelen, bevallingen, zwanger zijn, niet mogen vloeken en wijdbeens op de bank mogen zitten want dan zijn we niet vrouwelijk, vind ik het meer dan prima om te zijn wie ik ben. En zou ik niet willen ruilen.

Alhoewel…

Zo teruglezende vraag ik me in vredesnaam af wat de voordelen zijn van het hebben van twee X-chromosomen?

Misschien toch wel een dag van geslacht veranderen?

Nee hoor.

Een dag onzichtbaar; dát zou ik wel eens willen zijn. En daar fantaseer ik ook regelmatig over. Zo’n onzichtbaarheidsmantel à la Harry Potter, man oh man! Ik wil ‘m wel een dagje van hem lenen.

Wat ik zou doen is heel simpel. Ik zou niet gaan lopen luistervinken, ik zou niet slinks de slaapkamer van de koningin inwandelen, ik zou niet stiekem achter Trump gaan staan en hem een enorme schop onder zijn hol geven…

Nee.

Ik heb maar één missie.

En dat is een heel rijk iemand beroven. Niet een keurig persoon dat zijn of haar geld verdiend heeft door hard te werken, maar zo’n drugsfiguur of zo. Een louche zakenman. Iemand die bulkt van het geld en die van gekkigheid niet weet wat hij er mee moet.

Ik zou op het gemakkie iemands huis binnenwandelen, de kluis opzoeken en mijn zakken vol met geld en juwelen proppen.

En dan onzichtbaar aan boord van een vliegtuig meevliegen naar de andere kant van de wereld.

En daar een huisje kopen op een Polynesisch eiland.

Geen haan die naar me zou kraaien.

En ze leefde(n) nog lang en gelukkig…

Bron: Pixabay.com (2599816)

Hoe handig zou dat zijn?

Ik ben een enorme Trekkie.

En nee, nou geen rare dingen denken.

Ik vind het ook een dubieus woord maar het betekent iets heel onschuldigs. Ik ben groot fan van SF en van Star Trek in het bijzonder.

Op Netflix zijn ze onlangs gestart met een nieuwe serie en ondanks dat ik in den beginne even moeite had met de nieuwe cast en ik de overdosis Klingon irritant vond, vind ik het nu wel weer heel erg leuk om te kijken én zit ik er helemaal in.

Ik kijk echt al vanaf het begin. Ik ben niet zó oud dat ik de eerste serie ‘live’ heb gezien ooit, maar toen ik tiener was is mijn liefde voor science fiction begonnen. Al die verschillende rassen, de talen, de wetenschap… Mijn favoriete kapitein is trouwens Jean Luc Picard. Ik zou zo een beschuitje met die man willen eten. Die stém!

En het gave is, is dat veel techniek uit die oude series anno 2018 gewoon werkelijkheid geworden is en we het in het dagelijks leven gebruiken. Zij hadden PADDS, wij tablets. Replicators tegenover 3D printers. Hun VISOR is onze Google glass.

Ik zit zelf alleen zelf nog even met smart te wachten op de transporter. Hoe gaaf zou het zijn als dat ding werd uitgevonden? “Beam me up!” en dan gewoon je hakken in Venetië gaan kopen in plaats van in de Koopgoot in Rotterdam. Uurtje lunchpauze? Waarom je boterhammetjes niet even opeten aan het strand van Copacabana? Op vakantie naar Zuid Spanje? Niks 2000 kilometer autorijden. Gewoon met je koffers in de straal gaan staan, opstralen en je bent er. Desnoods kom je een uurtje voor je weer moet gaan werken pas terug. Biniki uit, werkkloffie aan. En als je zou willen, zou je na je werk gewoon nog even terug kunnen naar dat gave terras en een sangriaatje naar binnen kunnen tikken.

Wat een zaligheid zou dat zijn.

Hoe makkelijk en veel leuker zou de wereld zijn met dat ding?

Nooit meer files.

Ik kan nog wel even doorgaan…

Maar het állermooiste zou ik zelf vinden als we ooit in staat zouden zijn tot een Mind Meld. Dat is een techniek ontwikkeld door de Vulcans (familie van de bekende Spock). Je plaatst je handen om het hoofd van de ander en kunt zien en voelen wat zhij meegemaakt heeft of op dat moment denkt en voelt.

“My mind to your mind, my thoughts to your thoughts”.

Hoe verschrikkelijk handig zou dat zijn?

Ruzie met je man? “Schat, ik begrijp je echt voor de meter niet. Waar héb je het over?” Een werkgever die voor de verandering weer eens flauwekul uitkraamt?

Even je handen om zijn hoofd en *voila* EINDELIJK snap je hem. Na ál die jaren.

Of niet.

Nu ik erover nadenk is bovenstaande waarschijnlijk teveel Science Fiction. Sommige dingen gaan er nooit komen als je het mij vraagt.

Ik gok zelfs dat die transporter er eerder is…

Bron: Pixabay.com (1819026)

Volgens de statistieken…

Ik ben gek op onderzoeken die nergens over gaan.

Zelfs de meest debiele dingen zijn onderzocht.

Wat te denken dan de schokkende ontdekking dat een terras van een horecagelegenheid drukker is bij zonnig weer dan wanneer het regent?

Of dat men recentelijk voor 14 miljoen euro heeft bewezen dat appels gezond zijn?

En gapen is wel aanstekelijk voor mensen, maar niet voor schildpadden.

Ik vind het ook altijd geinig (en soms choquerend) te lezen hoeveel tijd een gemiddelde mens kwijt is aan bepaalde zaken, gedurende zijn/haar leven.

Zo weet ik inmiddels dat een gemiddelde vrouw ongeveer 5 jaar van haar leven ongesteld is. De gevoelstijd echter vind ik vele malen groter. Maar wie ben ik?

Meer weetjes:

Als je 80 jaar wordt en 8 uur per etmaal slaapt kom je op ruim 230.000 uur slaap. Omgerekend is dat ruim 26 jaar. Tijdens elke slaapcyclus heb je gemiddeld 5 dromen die plusminus 20 minuten duren. Dat komt weer neer op ongeveer 15% van je totale slaap. Je droomt dus ongeveer 34.500 uur (ofwel bijna 4 jaar.)

Verder kon ik terugvinden dat een vrouw ongeveer 2 jaar van haar leven in de badkamer doorbrengt. Over mannen kon ik niks terugvinden. Maar terugdenkend aan mijn jeugd en als ik mijn eigen broertje als graadmeter neem, is dat ongeveer 8 jaar. Want laten we eerlijk wezen: de gemiddelde man kan er ook wat van.

Vrouwen besteden ook 3 jaar van hun leven aan winkelen. Voordat meteen alle meelezende mannen daarover iets gaan vinden: dat is inclusief boodschappen doen. Dus ook het sjouwen met uw bier. Overigens zorg ik ervoor dat het gemiddelde aanzienlijk daalt: ik heb niks met winkelen. Ik ben per week 4 x 15 minuten in de supermarkt te vinden. En ik ik “zit bij” Picnic. De beste uitvinding sinds de beugel bh als je het mij vraagt.

Aan seks doen we tussendoor ook nog. De gemiddelde Nederlander vrijt 110 keer per jaar. Een doorsnee voorspel duurt 16,34 minuten. Het schijnt dat een gemiddeld mens ongeveer 2400 keer gemeenschap heeft in zijn leven. In haar hele leven heeft een vrouw 1,4 uur lang een orgasme. Mannen overstijgen dat ruimschoots met hun 9,3 uur. Waar zou dat gapende gat toch vandaan komen?

In die 80 jaar dat je leeft klopt je hart 3 duizend miljoen keer. Je hart pompt 210 miljoen liter bloed door je lichaam. Je knippert 420.480.000 keer met je ogen en je laat gemiddeld zo’n 800.000 winden (ik ken helaas by the way legio mensen die dat ruimschoots overtreffen). Aan het einde van je leven heb je ruim 18 kilo aan huidschilfers verloren. En 2,9 miljoen haren. Ook plaste je bijna 44.000 liter urine uit en spoelde je ongeveer 26.400 kilo ontlasting door het toilet.

De gemiddelde Nederlander zit per dag 120 minuten op internet las ik ergens. Oeps. Ik veel meer. Ik ga daar meteen verandering in aanbrengen. Ik klap binnen nu en 2 minuten mijn laptopje dicht en ga nog even werken.

Vandaag nog een half uur, morgen 8, woensdag en donderdag 4 uur en daarna ga ik maar weer eens weekend vieren.

Dat doe ik gemiddeld zo’n 4 keer per maand. Geheel volgens de boekjes trouwens.