Plogje 33

Ik ben lui joh. Gisteren hebben we geen fluit gedaan. Vlam was niet lekker, heeft wat ontstekingen in zijn lichaam, is hondsmoe en had nergens zin in. Dat vond ik niet erg. Had toch al geen zin om me in het feestgewoel te storten. Dus hingen we bank en speelden we wat huisvrouw tussendoor. In koken hadden we ook geen zin dus ik bestelde Chinees. We keken daarna nog wat tv en gingen om tien uur naar bed. Jaja, dat kun je wel aan ons overlaten, Koningsdag vieren…

Lang verhaal kort: ik had zelfs geen puf om een fatsoenlijk blogje te tikken.

Dus heb ik voor u vandaag wat beelden:

Ik wapperde mee, vind dat altijd zo vrolijk staan. Mijn vijftigjarige vlag, gekregen van vriendin Els, hing er feestelijk bij.
Is het u ook al eens opgevallen? In elke doos vrije uitloop eieren, zit altijd één veertje. Das toch heel raar? #vrijeuitloopconspiracy
Misty trapt er niet in. My girl! (Soort rage op dit moment. Bijna alle katten gaan erin zitten, is echt een afwijking…) Zie ook hier bijvoorbeeld.
De zuinige Zeeuw in mij heeft weer wat verzonnen. Vond al die resten lippenstift die ik weggooide zo zonde… (Deze heet de Z-Palette. Er zijn meer soorten).
Hier kan ik altijd wel om lachen. Mensen die aan dit soort “vandalisme” doen? Geweldig :)
Een oude kippenknuffelaar ben ik. En poezen… En paarden… En… Beesten? Sowieso geweldig!

Gatenkaas

De leukste periode, en die dus ook meteen het snelst voorbij gaat, is het voorjaar. Met zijn gatenkaasrooster.

Pinkstertje hier, Hemelvaartje daar.

Ik word er wel blij van. De werkweken vliegen voorbij zeg.

Deze week hoef ik dus maar één hele en twee halve dagen te werken, daar raak ik dus niet echt oververmoeid van. En volgende week heb ik slechts drie hele dagen. Dan valt de donderdag weer uit vanwege Koningsdag. En de week dáárna, heb ik voor de verandering maar weer eens vakantie. Vervelend hoor.

Zoals inmiddels bij de meesten van u wel bekend heb ik het qua vrije dagen enorm getroffen met mijn werkgever. Ik heb buiten drie weken zomervakantie, een week met de Kerst, een week voorjaarsvakantie én een week herfstvakantie, dus ook nog eens een vracht extra dagen. Als hij niet in het pand is, mag ik namelijk geen medische handelingen uitvoeren. Hij is en blijft eindverantwoordelijk voor alles dat ik doe. Dus wanneer hij ziek is, of naschoolt, of uit moet slapen na een nachtdienst, hebben wij mazzel.

Aan de andere kant doe ik mijn nascholingen in mijn eigen tijd. En bij elke vakantie ga ik altijd even een paar uurtjes werken, een dag of wat voor we weer opengaan. Dan haal ik alle elektronische post binnen en koppel ik ze aan de juiste dossiers. Ik lees dan altijd alles even door zodat we goed beslagen ten ijs gaan. Niks zo slordig als wanneer je weer begint, er nog labuitslagen missen of dat iemand iets ergs heeft te melden en jij van niks weet. Mensen gaan er vanuit dat (ondanks dat we tweeënhalfduizend patiënten hebben) we alles weten en up-to-date zijn.

Wat wel een heel typisch verschijnsel is. U wilt niet wéten hoeveel berichten wij elke dag binnen krijgen over onze populatie. Labuitslagen, foto’s, brieven van specialisten en bezoeken aan de huisartsenpost, mutatieberichten vanuit het ziekenhuis: opname voor dit, ontslag naar huis et cetera.

En dan gebeurt het gewoon dat ik iemand tegenkom bij de Lidl, tussen broccoli en komkommer en dat diegene me dan vraagt of ik de brief van cardioloog X binnen hebt. Of hoe zijn cholesterol was. Als ik überhaupt al zou weten of dat zo is, denkt diegene dan werkelijk dat ik de inhoud uit mijn hoofd heb zitten leren? Mensen zijn vreemde wezens.

Maar ik dwaal weer eens gigantisch af.

Vakantie en vrij en zo, daar zou het over gaan.

Over veertien weken gaan we naar Moraira in Spanje. Veertien weken!

Afgelopen zondag kocht ik alvast maar een nieuwe bikini. Want deze vakantie hebben we een appartement gehuurd en delen we een zwembad met de buren. En gaan we naar het “gewone” strand. Niks rondlopen in onze blote konten dus. Er moest bil- en borstbedekkende kleding komen.

Oh, en de zonnebrandcrème is ook onderweg, die wordt morgen bezorgd.

Ik ben er vroeg bij, want voor je het weet is het half juli tenslotte.

Time flies.