Begin-van-je-dag tag

Ik jatte maar weer eens een stokje. Deze las ik eerder deze week bij De Gans, maar ik zag ‘m nu ook gisteren bij Melody voorbijkomen. Geen idee of u er op zit te wachten te weten hoe mijn ochtendritueel eruit ziet, maar soit, het kan niet altijd een zelfverzonnen feest zijn hier.

Hoe laat gaat de wekker: om kwart over zes (!) Ik ga om half acht de deur uit dus ik besef me terdege dat het extreem aan de ruime kant is, dat ik best nog wat langer zou kunnen liggen. Maar als ik ergens een schurfthekel aan heb, is het aan haasten. Dat ik met zweet in den bilnaad en op den bovenlip het pand moet verlaten. Dus neem ik overal ruim te tijd voor.

Snoozen of meteen naast je bed? Meteen eruit. Wakker = wakker. Mits het weekend is. Dan lig ik graag nog even in Vlams armen. ‘Wil je er al uit?’ vraagt ie wel eens aan me. ‘Nee, nog één minuutje, ik lig zo lekker’… ‘Jaja, die minuutjes van jou kennen we’… is steevast zijn antwoord.

Wat is het eerste wat je doet als je ’s ochtends wakker wordt? De wekker op mijn telefoon uitzetten. Ik ben als de dood dat die afgaat namelijk. Van harde geluiden (en zeker ’s morgens vroeg) raak ik nogal geagiteerd.

Word je uit jezelf wakker? Of heb jij daarvoor een wekker nodig? Als mijn telefoon eens per maand afgaat, is het veel. Ik word altijd een minuut of vijf voor hij afgaat, uit mezelf wakker. Mijn biologische klok werkt perfect.

Koffie of thee? Ik dronk tot een week of drie geleden altijd een halve liter loeisterke Earl Grey. Zakje in de beker laten. De bodem niet kunnen zien. Zalig. Dat vind ik nog steeds. Maar tegenwoordig probeer ik te minderen met zwarte thee en begin ik de ochtend met een halve liter kefir. In de hoop dat mijn darmen beter gaan werken. Tot zover nul resultaat. Ik sta op het punt mijn thee weer te omarmen.

Ontbijt jij of sla je die maaltijd liever over? Ik ontbijt altijd. Ik heb altijd trek als ik wakker word. Doordeweeks met kefir. In het weekend met knäckebröd met geitenkaas.

Douchen of in bad? Douchen. Vrij lang. Mijn enige milieuzonde.

Hoeveel tijd heb je nodig voor je make-up en haar? Hooguit een kwartiertje. Ik maak me als ik moet werken altijd op. Mascara en concealer. Soms een beetje oogschaduw. Ben ik vrij dan ga ik net zo makkelijk met een blote-billen hoofd de deur uit. Mijn haar borstel ik en doe ik in een staart. Fohnen en stylen en getrut is niet aan mij besteed.

Hoe ziet je ochtendritueel eruit? Alles op het gemakkie.

Hoe laat ga je de deur uit? Half acht sharp.

Wat is je grootste ergernis in de ochtend? Geluiden en gedrentel op me heen. Wee je gebeente als je mij in de weg loopt. Of gaat praten tegen me. Of irritant vrolijk bent. Of te hard ademt. Maar verder heb ik geen ochtendhumeur hoor.

Wat is je tip om de ochtend zo goed mogelijk te starten? Voor mezelf? LAAT ME MET RUST!

De “gewoon niet” tag.

Ik zei het toch?

Dit is de week van de tags. Gisteren had ik een kleine opleving en toverde ik zo een verhaal uit mijn toetsenbord, vandaag is het weer kommer en kwel.

Vandaag voor u de “gewoon niet” tag. Wat kan écht niet? Wat is goor? Wat vind ik om te janken? Voor zover u dit allemaal nog niet van me wist natuurlijk 😉

Komt ie!

Eten: Meloen, de smaak, de geur; blegh. Dingen die “skwieken” in je mond zoals coquilles, inktvis, wakame. Oh. En ingewanden. En alles dat van de Mac komt.

Drinken: ik vind alle frisdranken niks. Te zoet vooral. En van dat koolzuur knap ik ook niet echt op. Ik snap niet dat er mensen zijn die anderhalve liter cola op een dag kunnen wegtikken. Ik heb die hoeveelheid nog niet eens in mijn hele leven op. En thee met smaakjes vind ik ook smerig. Aardbeienthee? Dat is toch net warme limonade?

Muziek: liedjes uit musicals. Van dat kwelende met van die enorme uithalen. Zo ontzettend theatraal, ik houd daar niet van.

Geuren: de geur van meloen. Zogenaamde “watergeuren” zoals L’Eau d’Issey van Miyake. Blegh. Onfrisse mensen, zo’n lijflucht. Haar dat te lang niet gewassen is, dat je zo’n talggeur krijgt. Oude mensen hebben die geur vaak bij zich. Natte hond. Droge hond. Maar het áller- állerergst vind ik de geur van ontstoken tandvlees. Als iemand dat heeft, ga ik echt bijna kokhalzen. Koop pvd tandenstokers, flos, schraap je tong en ga naar de mondhygiënist. Bah.

Geluiden: oei, hoeveel mag ik er opnoemen? U weet van mijn geluidsallergie. Ik heb een schurfthekel aan alle repeterende geluiden. Heien. Een jankende baby net als je ergens wilt gaan bestellen. Blaffende honden. Mensen die hun stem verheffen. Snerpende stemmen. Motorrijders die zo’n enorme dot gas geven als ze optrekken. Muziek van andere mensen.

Seizoen: ik vind alles even prima. Heb echt geen hekel aan een bepaald seizoen. Ik heb één kanttekening: het moet niet regenen als ik op de fiets stap.

BN-er: Freek Vonk wegens zó overdreven. Emile Ratelband met zijn veel te grote ego. Meneer Cactus vind ik gewoon een lul, ik weet niet waarom. Silvie Meis, ik zou die neplach wel van haar bekkie willen af meppen. Van der Gijp vanwege dat gehinnik. Adriaan van Dis met dat zelfingenomen hoofd van ‘m. Kim Feenstra omdat ze werkelijk álles zo weet te verdraaien dat het altijd over seks gaat. Oh, en een vreselijke stem heeft. De ganse familie Kardashian plus aanhang.

Televisieprogramma’s: simpel. Alles waar bovengenoemde figuren in voorkomen.

Kleding: UGG’s, Crocs, vrouwen in bermuda’s, mannen in te korte broeken, uniseks kleding; hij en zij in dezelfde jas van de ANWB. Overhemden met zo’n board dat gebloemde stof heeft van binnen. Mouwloze topjes bij te zware bovenarmen. Zichtbare strings. Ik kan nog uren doorgaan.

Make-up: van die zwaar getekende wenkbrauwen die tegenwoordig zo hip zijn. Het ziet er niet uit lieve meiden. Stop er mee alsjeblieft. Het maakt jullie hard en clownesk. En als jullie over een jaar of tien foto’s van jullie zelf zien, kunnen jullie wel janken. Echt. Luister nou maar naar mij.

Wie jat ‘m van me?

Waardevol

20160531_191418

Gisteren ontving ik helemaal vanuit Duitsland een hele lieve kaart en een tube oogcrème. Van Luz, die blijkbaar fan van me is en me na al dat gejank om Misty weer een walloze oogopslag gunde. Hoe lief is dat?

Ik werd er helemaal blij van.

Bloggen maakt me sowieso blij.

Niet alleen kan ik er heerlijk mijn frustraties in kwijt, de chaos in mijn hoofd ordenen en keer op keer bevestigd zien dat ik écht niet gek ben, het levert me ook irl hele leuke contacten op.

Zo toog ik enige maanden geleden naar Den Bosch om daar te eten met Karin. Ik hoop dat ze snel opknapt, zodat we dat nog eens kunnen doen, het klikte erg goed. Ze voelde erg vertrouwd, alsof we elkaar al jaren kennen. Wat technisch gesproken natuurlijk ook zo is.

In Haarlem dronk ik wel eens een kop koffie (en at ik een enórm stuk worteltaart) met Sabine. Ze is in het echt net zo leuk als digitaal. Op naar een nieuwe ontmoeting, als ze weer kan huppelen en hekkenspringen. Ja toch?

Toen JC nog in NL woonde, ben ik bij haar in Alkmaar -op mijn verjaardag- thee gaan drinken. Klikte prima tussen ons!

Zaterdag ga ik weer gezellig lunchen met Evert. U weet wel, die man die jarenlang op zondag het vlees sneed en die ik al acht jaar ken inmiddels. We hebben het altijd erg gezellig samen. Er wordt met regelmaat wat gemaild en zo eens in de drie maanden proberen we elkaar live te zien.

Pas geleden deden mevrouw Williams als heuse toeristen een rondje Delft en genoten we van een zalige lunch. Dat was de tweede keer dat we elkaar ontmoetten. Supergezellig!

Inmiddels alweer ruim twee jaar leerde ik Vlaamse (inmiddels niet meer bloggende) Luc kennen, die een ‘ronde door Olland’ kwam doen en onze mooie stad kwam bezoeken. Met hem hadden we een hele toffe dag plus avond.

Bonne, die wel een blog heeft, maar die plek (ook/zelfs!) voor mij verborgen houdt maar gelukkig wél regelmatig snedig commentaar geeft op het mijne, kwam ooit eens zomaar spontaan over de vloer. Ze kocht twee paar schoenen van me via Marktplaats. Was leuk en kort maar krachtig.

Elsje, die ook niet meer blogt, heb ik inmiddels twee maal ontmoet. Op een zeer gezellig feestje bij haar in de tuin en tijdens een op alle fronten fijne lunch in Leiden. Date drie is in de planning!

Nanda, die naar mijn weten ook al geen blog meer heeft (en als het wél zo is, gaarne een PB’tje waar je uithangt ja!) combineerde ooit eens een bezoek aan haar ouders, met thee bij mij. Was erg leuk!

Ik hoop dat ze snel weer lekker is als kip, die lieve Mirjam, want het wordt PVD wel weer eens tijd voor een bak thee en serieus bijpraten.

De redactieleden van HVD heb ik, op Diana na, ook allemaal ontmoet. Zó tof. Ik ben allergisch voor dingen doen met meer dan één andere vrouw, maar dit was gewoon goed. Voelde goed. Ze zijn stuk voor stuk leuk en lief.

Via de mail, het contactformulier op dit blog en mijn FB pagina komen er regelmatig leuke en lieve berichtjes binnen van collega bloggers en lezers. Ten tijde van wat mindere periodes krijg ik vanuit het hele land digitale oppeppers in mijn inbox. Soms zelfs ook echte post. Tof!

Ik krijg door de niet-bloggende mensch regelmatig commentaar op mijn hobby. Variërend van ‘Waarom zou je in vredesnaam zoveel over jezelf op het net gooien?’ als ‘er gaat wel heel erg veel tijd inzitten hè? Vind je dat niet een beetje suf? Het zijn allemaal mensen die je niet eens kent. Het is toch wel erg oppervlakkig’.

Ze hebben géén enkel benul.